Ksiega

 1 1 |  czerstwość i zdrowie.~Nazywał się Soplica; wszyscy Soplicowie~Są,
 2 1 | Mickiewiczem, a na koniec Hrabia~Z Soplicą: i czytając, z tych imion
 3 2 |           zgody, Mopanku, pomiędzy Soplicą~I krwią Horeszków! W Panu
 4 2 |           paliwoda,~Kłótnik, Jacek Soplica, zwany <<Wojewoda>>~Przez
 5 2 |         Podobno Stolnikównie wpadł Soplica w oko,~Ale przed rodzicami
 6 2 |        dotychczas na ścianie,~Póty Soplica tego zamku nie dostanie!"~ ~"
 7 2 |            Muszę zerwać wszelkie z Soplicą układy,~Choćby do pistoletów
 8 2 |      roztargniony:~"Szkoda, że ten Soplica stary nie ma żony,~Lub córki
 9 4 |          na złość zamkowi postawił Soplica.~W tamtej, jak w swym dziedzictwie,
10 6 |           palcem, mówiąc: oto jest Soplica,~Z tych Sopliców, co pierwsi
11 7 |       Mamże wam gadać?"~ ~"A jużci Soplica -~Przerwał Konewka - to
12 7 |          Że wam był sąsiadem!~Dziś Soplica kopcami tyka waszych granic;~
13 8 |            com zaczął, pomnij, żeś Soplica!"~ ~Tu Ksiądz łzy otarł,
14 8 |            żaden nigdy nie słyszał Soplica,~Zadrżał Tadeusz, twarz
15 10|          głosem:~ ~"Jam jest Jacek Soplica..."~ ~Klucznik na to słowo~
16 10|         taki gadał mi: <<Ej, panie Soplica!~Daremnie konkurujesz; dygnitarskie
17 10|             Stolnik rzekł: <<Panie Soplica,~Właśnie przyjechał do mnie
18 10|       oczach ludzkich lichy!~Jacek Soplica! - Kto zna, co jest czucie
19 11|            nieboszczyk - pan Jacek Soplica;~Ale kiedy o grzechach jego
20 11|            Z Litwą gorsze niżeli z Soplicą Horeszki,~A gdy na rozum
21 11|           będzie Horeszko, a drugi~Soplica; więc ilekroć szary był
22 11|            górze,~Krzyczą: <<Wiwat Soplica! pfe, Horeszki tchórze!>>~
23 11|      spadał, wołali: <<Popraw się, Soplica!~Nie daj się magnatowi,
24 11|           ten chłopiec; szkoda, że Soplica!~Któż by zgadł, że w nim
25 12|          niech swą Leliwę nada Pan Soplica.~Natenczas i Rębajło uzna