Ksiega

 1 2 |           wielki paliwoda,~Kłótnik, Jacek Soplica, zwany <<Wojewoda>>~
 2 3 |           utrapienie!~Wiesz, że pan Jacek, brat mój, Tadeusza ociec,~
 3 3 |             mam trudności nowe!~Pan Jacek nie wypuszcza z opieki swej
 4 3 |             rządzę,~Ja sama! Że pan Jacek dawał był pieniądze~Na wychowanie
 5 4 |       sławny w czasy wiekopomne,~Ów Jacek, vulgo Wąsal; nazwiska nie
 6 6 |         dzieckiem w biednym stanie,~Jacek ją Telimenie dał na wychowanie,~
 7 6 |         Sędzio, cóż będzie, jak się Jacek dowie?~Wszak on umrze z
 8 6 |            Soplicom dała Targowica.~Jacek za grzech żałując, musiał
 9 6 |          tego powody.~Pamiętasz, że Jacek chciał do wojska słać syna,~
10 10|         KSIĘGA DZIESIĄTA~EMIGRACJA. JACEK~Treść:~Narada tycząca się
11 10|          mocnym głosem:~ ~"Jam jest Jacek Soplica..."~ ~Klucznik na
12 10|      słuchali, pochyliwszy głowy,~A Jacek mówił coraz wolniejszemi
13 10|             Gdyby wiedziano, że ja, Jacek...~ ~Soplicy Horeszkowie
14 10|               Nie byłem w zmowie! -~Jacek odpowiedział z żalem. -~
15 10|            w oczach ludzkich lichy!~Jacek Soplica! - Kto zna, co jest
16 10|        śpiewały szlachcianki:~<<Oto Jacek wąs kręci, trzęsą się zaścianki,~
17 10|            tyżeś? do takiego stanu?~Jacek Wąsal kwestarzem! wielkie
18 10|       zostawmy resztę Panu Bogu".~ ~Jacek rękę wyciągnął - cofnął
19 10|            pro publico bono".~ ~Ale Jacek, z poduszek na łoże upadłszy,~
20 10|              samemu Jackowi pokaże.~Jacek bratu oddaje, głośno czytać
21 10|    uroczyście przyłączenie Litwy.~ ~Jacek, słuchając, cicho odmówił
22 11|            zbroił nieboszczyk - pan Jacek Soplica;~Ale kiedy o grzechach
23 11|         wszystko, co wam mowię.~Ten Jacek nie był umarł (jak głoszono)
24 11|          ciągnie ku odsieczy,~On to Jacek, zwan Robak, śród grotów
25 11| konfederacką ogłaszam wam laską:~Że Jacek wierną służbą i cesarską