Ksiega

 1 1 |           Stał dwór szlachecki, z drzewa, lecz podmurowany;~Świeciły
 2 1 | Napełniając wierzchołki i gałęzie drzewa,~Cały las wiąże w jedno
 3 1 |         ku studni, której ramię z drzewa~Raz wraz skrzypi i napój
 4 1 |           głowy,~Jako wierzchołki drzewa powiązane społem,~Gdy je
 5 2 |  zatrzymał przy płocie.~Był sad. ~Drzewa owocne, zasadzone w rzędy,~
 6 2 |        Jak rozdarte piorunem dwie drzewa połowy;~Uderzyły się mocno
 7 2 |        gdyby się ozwały wszystkie drzewa puszczy;~Tak dzieje się
 8 3 |           wyniosły,~Ocieniony, bo drzewa gęściej na nim rosły.~W
 9 3 |      czarne usta tuląca do malin.~Drzewa i krzewy liśćmi wzięły się
10 3 |   wileńskim ogrodzie~Owe sławione drzewa rosnące na wschodzie~I na
11 4 |     litewskich wielkich kniaziów, drzewa~Białowieży, Świtezi, Ponar,
12 4 |          Litwie monarcha myśliwy.~Drzewa moje ojczyste! jeśli Niebo
13 4 |       ileż wam winienem, o domowe drzewa!~Błahy strzelec, uchodząc
14 4 |           jelenie~I mignie między drzewa źwierz żółtawym pasem,~Jak
15 4 |       gajów tanecznica~Z drzew na drzewa, miga się jako błyskawica;~
16 4 |         wpółokrągłe łuki,~Także z drzewa, gotyckiej naśladowstwo
17 4 |     zionąc woń plugawą,~Od której drzewa wkoło tracą liść i korę;~
18 4 |            I przedniemi łapami to drzewa korzenie,~To pniaki osmalone,
19 5 |           wolna głowę ku niej zza drzewa wychylił,~Gdy nagle Telimena
20 6 |        pierze z rosy, tuli się do drzewa,~Głowę wciska w ramiona,
21 8 |          się czołem nad najwyższe drzewa,~A w lewym ręku chustką
22 9 |        rozszczepi,~Prawa szpona u drzewa zostaje się w lesie,~A lewą,
23 10|         uspokoiło wszystko; tylko drzewa~Szumią około domu i szemrze
24 10|          rysiowi rannemu,~Który z drzewa ma skoczyć w oczy myśliwemu,~
25 12|           chwilę przedtem strojne drzewa -~Teraz, jakby odarte od