Ksiega

 1 1 |        płonął.~Również patrzyła ona, i cztery źrenice~Gorzały
 2 2 |    Bawiące się z jej nóżką, tak ona co chwila~Z rękami i koszykiem
 3 2 |      mimo lat różnicę;~Że potem ona, żyjąc w stolicy czas długi,~
 4 3 |    pisklęta~Pod skrzydło matki. Ona rzekła: "Czy to pięknie~
 5 3 |   ramieniem".~Wyciągnął ramię. ~Ona z rumieńcem dziewiczym,~
 6 3 | krzyknął Hrabia z zadziwieniem.~Ona tymczasem znikła, zakryta
 7 3 |        jej szczęściu".~"A jeśli ona szczęście znajdzie w tym
 8 3 |   Telimenie:~"Cóż zostaje?" - a ona mu rzekła: "Wspomnienie!"~
 9 4 |       Co się tabaki tyczy, hem, ona pochodzi~Z dalszej strony,
10 4 |       jej nie nowina.~Nie puści ona na wiatr żadnego ładunku,~
11 4 |        nie jest z waszej broni,~Ona z tej Horeszkowskiej wyszła
12 5 |      gwiazd błyskają ku Zosi.~ ~Ona w środku wysoko nad ptastwem
13 5 |      wkoło rzuca, postrzega: to ona!~Telimena, samotna, w myślach
14 5 |   siebie z gniewem:~"Głupi! cóż ona winna, że się ja pomylił!"~
15 6 |       znająca,~A postrzegam, że ona coś tu nam zamąca,~Intryguje
16 8 |      tej komecie,~I powiada, że ona milijon wymiecie".~ ~A na
17 8 |    dziewczynkę,~Widziałem, że i ona miała kwaśną minkę.~Znam
18 8 |         Zosię szczerze,~Może go ona kocha? za męża wybierze!~
19 10|       na Telimenę spójrzał, ale ona~Nic nie odpowiadała, strasznie
20 10|      żegnał ją mocno wzruszony.~Ona wzdychała, ale ruszyła ramiony.~ ~
21 10|    cztery zaścianki.~Ach, gdyby ona była jak nasze szlachcianki,~
22 10|     słuchać szczęku broni!~Lecz ona biedna! tak ją rodzice pieścili,~
23 12|    Niechaj przyjmie tę książkę, ona Panu zda się,~Gdy będziesz
24 12|      wkradał,~Żeby patrzeć, jak ona pleła swe ogródki,~Rwała