Ksiega

 1 2 |    którym stał pan Sędzia; on zwierza obaczył~I rąk skinieniem
 2 3 |   Lecz nie są bez użytku: one zwierza pasą~I gniazdem są owadów,
 3 4 |    ustał krzyk pogoni,~Doszli zwierza; wrzask znowu, skowyt; zwierz
 4 4 |  wciska;~Chcą pierwsi spotkać zwierza; choć Wojski ostrzegał,~
 5 4 |       jedną stroną~Na przełaj zwierza, między ostępem i puszczą;~
 6 4 |       obawy~Stoją w kroku, na źwierza wytknęli flint rury~Jako
 7 4 |  Kolbami przewrócono na wznak zwierza zwłoki~I znów trzykrotny
 8 4 |     tylko tyle,~Że po zabiciu źwierza zjawił się na chwilę,~Podskoczył
 9 4 |      do woli napili, najedli,~Zwierza na wóz włożyli, sami na
10 4 |   cofnęli:~Bo na Litwie - kto zwierza wypuści z obławy,~Długo
11 4 |     przyjaciel Maro,~Że skóra źwierza nie jest lada jaką miarą.~
12 4 | szmaty.~Postawiłem Dowejkę na zwierza ogonie~Z jednej strony,
13 5 |     wielu),~Nie przypuściwszy zwierza, nie wziąwszy do celu,~Jest
14 5 |       Kto przypuści do siebie zwierza jak należy,~Jeśli chybił,
15 5 |    coś powiadał,~Tamten - jak zwierza znalazł, ten - jak ranę
16 5 |   Tamten psiarnię nawołał, ów zwierza nawrócił~Znowu w ostęp.
17 6 |   łowił w sidła,~I polując na zwierza. ~ ~Było dość w Dobrzynie~
18 7 |   Polowaliśmy sobie na małego źwierza.~Był pokój w Wielko - Polszcze,
19 9 |   zająca,~Drugą, by wstrzymać zwierza, o drzewo uczepi,~A zając,
20 11| świszcząc i klaszcząc, bardzo źwierza trwoży:~Szczwacze, trzymając
21 Ob|   służy do łowów na wielkiego zwierza, szczególniej niedźwiedzia.~
22 Ob|      kiedy szkielet zdechłego zwierza.~ ~ ~Ks. IV w. 724:~A co?
23 Ob|     stojący, trafnym strzałem zwierza powalił. Panowie zrazu gniewali