Ksiega

 1 1 |       wznosi chmurę pyłu; dalej z wolna kroczy~Stado cielic tyrolskich
 2 1 |     chwały.~Więc zbliżył się i, z wolna gładząc faworyty,~Rzekł
 3 1 |         się wszystkim skłonił~I z wolna w tabakierę palcami zadzwonił:~
 4 2 |    podróży.~ ~Ruszyli szczwacze z wolna, jeden tuż za drugim,~Ale
 5 2 |           dzieje się z rozmową: z wolna się pomyka,~Aż natrafi na
 6 3 | samotności, ciszy,~Oddalała się z wolna od swych towarzyszy~I szła
 7 3 |        zwabia;~W tymże kierunku z wolna posuwa się Hrabia.~ ~Hrabia
 8 3 |         wspaniale płynie~Cicho, z wolna, po niebios błękitnej równinie!"~ ~
 9 3 |         Jak gdyby kogoś szukał; z wolna wszystkich oczy~Sędziwa
10 4 |        wrzasków.~ ~Uciszono się z wolna i oczy gawiedzi~Zwróciły
11 4 |     nawzajem;~Wreszcie wracają, z wolna skacząc przez zagony,~Spuściły
12 5 |       ostrożaste pięty;~Za nimi z wolna indyk sunie się odęty,~Sarkając
13 5 |           się ja pomylił!"~Więc z wolna głowę ku niej zza drzewa
14 5 |      Wstrzymali się; ~ ~Gerwazy z wolna ustępował,~Zniknął z oczu,
15 6 |              Sędzia, słuchając, z wolna okulary składał~I wpatrując
16 6 |      Cicho wszędzie - w konopie z wolna ręce wsuwa~I rozchylając
17 7 |          Na koniec odezwał się, z wolna każde słowo~Wymawiając z
18 7 |   kapturze".~ ~Wtem znowu głowę z wolna podniósł Maciej stary~I
19 7 |          wisi;~Prawą ręką zdjął z wolna z głowy kołpak lisi,~Lewą
20 7 |         Zabrał głos, wymawiając z wolna każde słowo,~Z przestankiem
21 9 |         oczy zmrużył,~Niby śpi, z wolna ręce i nogi przedłużył,~
22 9 |    rozcięto powrozy,~Szlachta już wolna wpada na kwestarskie wozy,~
23 10|           Zosienkę~I jeśli będzie wolna, poproszę o rękę;~Teraz