Ksiega

501 10|       Horeszkowie odmówili dziewkę!~Że mnie, Jackowi, czarną podano
502 10|           sobie poradzić,~Umyśliłem ze szlachty mały pułk zgromadzić~
503 10|       pożegnać Stolnika,~W nadziei, że gdy ujrzy wiernego stronnika,~
504 10|            w kraj świata~Jadącego - że może starzec się poruszy~
505 10|            Bez przytomności, ledwie że trupem nie padła,~Nie mogła
506 10|          mówisz na to?~Wiesz Wasze, że mam córkę piękną i bogatą,~
507 10|          się już nieraz na świecie,~Że kto pokochał pańskie lub
508 10|             zaręczynach:~Powiadano, że Ewa, gdy brała obrączkę~
509 10|             Z rąk Wojewody, mdlała, że wpadła w gorączkę,~Że ma
510 10|       mdlała, że wpadła w gorączkę,~Że ma początki suchot, że ustawnie
511 10|              Że ma początki suchot, że ustawnie szlocha;~Zgadywano,
512 10|        ustawnie szlocha;~Zgadywano, że kogoś potajemnie kocha...~
513 10|     strasząc zamki pańskie!~A potem ze mnie dzieci śmiały się włościańskie!~
514 10|      tryumfem wychodzi?~Odjeżdżałem ze wstydem - właśnie był poranek,~
515 10|             miotał,~I zdało mi się, że mnie szczególniej urągał,~
516 10|           mnie szczególniej urągał,~Że mnie poznał i ku mnie rękę
517 10|         dwóch ocalił.~Jeśli prawda, że jesteś księdzem zakonnikiem,~
518 10|                     Córka Stolnika, ze swym mężem Wojewodą~Gdzieś
519 10|      kwestarz, zwałem się Robakiem,~Że jako robak w prochu...~ ~"
520 10|    powstanie przyśpieszył!~Ta myśl, że dóm Sopliców pierwszy się
521 10|       Sopliców pierwszy się uzbroi,~Że pierwszą Pogoń w Litwie
522 10|           umierającego smuci, wiem, że grzeszy.~Powiem tobie coś,
523 10|            nie mógł, lecz dał znak, że zbójcy przebaczył.~Ja też
524 10|             się z gniewu wściekłem,~Że o tym krzyżu nigdy i słowa
525 10|           księciem Józefem.~Donosi, że w cesarskim tajnym gabinecie~
526 10|          pod progiem~Dzwonek: znak, że przyjechał pleban z Panem
527 10|           złotem oblicze i skronie,~Że błyszczał jako święty w
528 11|         wygnano na wiosnę,~Uważano, że chociaż zgłodniałe i chude,~
529 11|        Wszyscy na północ! Rzekłbyś, że wonczas z wyraju~Za ptastwem
530 11|            pewni zwycięstwa, wołają ze łzami:~"Bóg jest z Napoleonem,
531 11|            utrudzenia~Skarżyli się, że król im marszu nie dozwala;~
532 11|         oboz czterdziestu tysięcy~I ze sztabami swemi jenerał Dąbrowski,~
533 11|    Dąbrowski oświadczył z wieczora,~Że chce mieć obiad polski. ~ ~
534 11|    zakwitnąć na nowo~Sławne niegdyś ze drobiu swego Soplicowo.~
535 11|          świeci z głębi, jako perły ze dna~Przez fale; z boku chmurka
536 11|        Czasem poranny wietrzyk, gdy ze wschodu wionie,~Zrywa wianki
537 11|       odwrotu zbierał,~Nie wiedząc, że Kniaziewicz ciągnie ku odsieczy,~
538 11|             Ryszpansowi,~Donoszące, że nasi biorą tył wrogowi.~
539 11|    konfederacką ogłaszam wam laską:~Że Jacek wierną służbą i cesarską
540 11|            infamiją na obywatela;~A że teraz jest równość, więc
541 11|            Legiji Honorowej krzyża,~Że późno przyszedł, nic to
542 11|             krzyż biały gwiaździsty ze złotą koroną;~Przeciw słońcu
543 11|             Ach, bracie Protazeńku! że to oczy nasze~Widzą! że
544 11|             że to oczy nasze~Widzą! że znowu do nas ci Koronijasze~
545 11|           to dziw - rzekł Protazy - że o tej to Zosi,~O której
546 11|         podwórzu,~Przewracać kulki, że aż zaryli się w kurzu;~My
547 11|       tymczasem szepcą sobie sługi,~Że ten czarny niech będzie
548 11|             Zosię, gadały po cichu,~Że pewnie przeznaczeniem będzie
549 11|         zwaśnione rodziny.~A widzę, że się dzisiaj ziścił omen
550 11|       ziścił omen babi.~Prawdać to, że naonczas myślano o Hrabi,~
551 11|     nieźmierniem polubił.~Uważałem, że gdy się z chłopiętami czubił,~
552 11|           się ten chłopiec; szkoda, że Soplica!~Któż by zgadł,
553 11|             Soplica!~Któż by zgadł, że w nim zamku powitam dziedzica,~
554 11|             miał na temlaku, widać, że był ranny),~Z takiemi odezwał
555 11|        muszę o tem wiedzieć.~I cóż, że przeszłej zimy byłaś już
556 11|           tak z przywiązania,~Tylko że stryj i ciotka do tego cię
557 11|            nas nie nagli, zwłaszcza że wczora wieczorem~Dano mi
558 11|           się dawniej działo;~Wiem, że wszyscy mówili, iż za mąż
559 11|             burzę nocną,~Widziałam, że Pan jadąc żałował nas mocno:~
560 11|           serca; odtąd Panu wierzę,~Że mnie lubisz; ilekroć mówiłam
561 11|           mojem sercu się krzewiła,~Że jako mówię Panu - ustawniem
562 11|          pokoiku i cóś mi szeptało,~Że tam znów Pana znajdę, i
563 11|            zapustach;~Panny mówiły, że ja jestem zakochana:~Jużci,
564 11|             Gdy się tak Rejent bawi ze swą narzeczoną,~Kuchcik
565 11|             razem spadli na szaraka~Ze dwóch stron w jednej chwili,
566 11|     Jaszczurem wykładane, z kolcami ze złota,~I utkaną z jedwabiu
567 11|            pewnie mieć będę, wiesz, że się dziś żenię;~Ale ten
568 11|            domu oznajmić za stołem,~Że się skończył spór między
569 11|            i Sokołem.~ ~Była wieść, że zająca tego Wojski w domu~
570 11|           sztukę zrobił tajemniczo,~Że oszukał zupełnie całe Soplicowo.~
571 11|            dawne ich miłostki; więc ze łzami prawie~Skupili się
572 11|          twarzy przypadnie),~Dosyć, że Zosia pierwszy raz w życiu
573 11|         stroju, aż wymogła płaczem,~Że ją tak zostawiono, w ubraniu
574 11|             Niedawny żołnierz, lecz że wielkie miał dochody~I swoim
575 11|          sługi;~Wracają: powiadają, że trzeci małżonek,~Pan Rejent,
576 12|           wziął miejsce zaszczytne:~Ze słoniowym poręczem krzesło
577 12|           jak robota.~Jest podanie, że książę Radziwiłł-Sierota~
578 12|              w dom szlachecki.~Dziś ze skarbca dobyty zajął środek
579 12|           Cieszy się mowca, widząc, że są nawróceni,~Gładzi kieszeń,
580 12|        kształt byka,~Powiedziałbyś, że mówcę pochwyci na rogi;~
581 12|        szlachcic cichy stoi,~Widać, że człek bezstronny, waha się
582 12|            paznokcia mierzy,~Widać, że kreskę swoję kabale powierzy:~
583 12|           izbę całą:~Łatwo zgadnąć, że szlachcic ten zawołał: <<
584 12|        odłoży~Te historyje; prawda, że sejmik ciekawy,~Ale my głodni,
585 12|       serwis barwę zmienił~I odarty ze śniegu już się zazielenił,~
586 12|            Niejeden panicz krzyczy, że nie cierpi zbytków,~Je jak
587 12|            karty tyle złota straci,~Że za nie dałbyś ucztę na stu
588 12|             Kiedym ten serwis cudny ze skarbca dobywał,~To nawet
589 12|           mnie przedrwiwał,~Mówiąc, że to machina zmudna, staroświecka,~
590 12|       machina zmudna, staroświecka,~Że to ma pozor niby zabawki
591 12|             Sędzio! i Sędzia mówił, że to gości znudzi!~A przecież,
592 12|           takich dygnitarzy.~Widzę, że Pan Jenerał na biesiadach
593 12|          dla jadła~Przybyłem, tylko że mnie ciekawość napadła~Obejrzeć
594 12|        talerz dnem do góry~Na znak, że jeść nie będzie, i milczał
595 12|            zwany Rózga! Znam ciebie ze sławy.~I proszę, takiś dotąd
596 12|             człekiem,~Szkoda tylko, że trochę przyciśniony wiekiem.~
597 12|            ale z hartu nabył sławy,~Że nawet o nim Jaśnie Wielmożny
598 12|            rapier do góry.~Mówiono, że Dembiński, sławny ręki siłą,~
599 12|             Które też umiał, bo był ze Szkoły Kadetów.~ ~Gdy śmiejąc
600 12|       klęczał,~Objął go za kolana i ze łzami jęczał~Za każdym zwrotem
601 12|                Ja mam dosyć na tem,~Że mój Scyzoryk jeszcze zabłyśnie
602 12|        Jenerał wziął Scyzoryk, lecz że bardzo długi,~Nie mógł nosić,
603 12|             uchem?~Maćku, myśliłem, że ty większym jesteś zuchem;~
604 12|        gadać o tem wiele!~Pamiętam, że Puławscy, moi przyjaciele,~
605 12|           poglądając na Dymuryjera,~Że dla Polski polskiego trzeba
606 12|             basta.~ ~Wojsko! Mówią, że polskie! Lecz te fizyliery,~
607 12|            się bez Boga!~Słyszałem, że już podpadł pod klątwy biskupie;~
608 12|          francusku przebrał.~Widno, że mu frak duszy połowę odebrał.~
609 12|           gęsta, lecz z miny widać, że jest w męce,~Nie wie, jak
610 12|          obrócił tak ostry i dziki,~Że Rejent zbladnął, zaczął
611 12|             zapinać guziki,~Myśląc, że Maciej wzrokiem suknie z
612 12|           się z Rejenta przebrania,~Że zaraz wstał od stołu i bez
613 12|          zmiennicza!~I nie skryjesz ze wstydu pod ziemię oblicza?~
614 12|         odmienił,~Czyś gotów, żebyś ze mną zaraz się ożenił?~Zaraz,
615 12|           zawsze miłą dla miesiąca,~Że wiecznie patrzą na się i
616 12|       zerwać, to jak Bóg na niebie,~Że z temi paznokciami przyskoczę
617 12|       szczęśliwą zmianą~Tyle tylko, że pana innego dostaną?~Prawda,
618 12|             innego dostaną?~Prawda, że byli dotąd rządzeni łaskawie,~
619 12|          Lecz muszę ciebie ostrzec, że tych ziem nadanie~Zmniejszy
620 12|          nie dbam o to;~Tyle pomnę, że byłam ubogą, sierotą,~Że
621 12|            że byłam ubogą, sierotą,~Że od Sopliców byłam za córkę
622 12|         zawsze lubiłam;~I wierz mi, że mnie moje kogutki i kurki~
623 12|            dzieciństwa; wiem teraz, że mnie miasto nudzi;~Przekonałam
624 12|           krótkim pobycie~W Wilnie, że ja na wiejskie urodzona
625 12|             ale szlachecka!~Prawda, że się wywodzim wszyscy od
626 12|             od Adama,~Alem słyszał, że chłopi pochodzą od Chama,~
627 12|         uczy na ambonie...~Powiada, że to było tak w Starym Zakonie,~
628 12|        inaczej nie można!~Zwłaszcza że, jako słyszę, i Jaśnie Wielmożna~
629 12|     obyczajem~Uszlachcić i ogłosić, że im herb nasz dajem,~Pani
630 12|         Zdrowie Państwu naszemu!" - ze łzami krzyknęli;~Tadeusz
631 12|             czasu była na zawadzie,~Że nie stało się zadość Buchmanowej
632 12|           kapela wstrzymała;~Wiesz, że dzisiaj synowca mego zaręczyny,~
633 12|       wypełniają duchem;~Myśliłbyś, że ta para w powietrze uleci,~
634 12|            zjawił).~Wiedzą wszyscy, że mu nikt na tym instrumencie~
635 12|          Żyd wzbrania się, powiada, że ręce zgrubiały,~Odwykł od
636 12|        lubił; kiwnął brodą~Na znak, że nie odmawia; więc go w środek
637 12|            ciężki jego miecz ciągną ze ściany,~Dziad śmieje się,
638 12|           miał w dłoni,~Lecz uczuł, że dłoń jeszcze nie zawiedzie
639 12|             się słuchacze... ~Razem ze strón wiela~Buchnął dźwięk,
640 12|            o w i c a!"~I wnet pękła ze świstem strona złowróżąca.~ ~
641 12|            Wydał okropność szturmu, że wieśniaczki drżały,~Przypominając
642 12|         drżały,~Przypominając sobie ze łzami boleści~R z e ź P
643 12|          pieśni i z powieści,~Rade, że mistrz na koniec strónami
644 12|         sztuczne, tak było potężne,~Że stróny zadzwoniły jak trąby
645 12|             w jego ślady,~On by rad ze swą damą wymknąć się z gromady;~
646 Ob|            główni w guberniach. Ale że apelacja idzie do Petersburga,
647 Ob|            Wojski z woźnym Protazym ze świecami w sieni...~Woźny
648 Ob|      uchwałą trybunalską lub sądową ze szlachty osiadłej, roznosił
649 Ob|        gatunku jastrzębia. Wiadomo, że za jastrzębiami drobne ptastwo,
650 Ob|         rarogiem.~ ~ ~Ks. I w. 525:~Że Bonapart czarował...~Mnóstwo
651 Ob|           tak się w kabłąk skrzywi,~Że zamknięty na wieki już gardła
652 Ob|           Raz na sejmie poseł Filip ze wsi dziedzicznej Konopie,
653 Ob|         dalece odstąpił od materii, że wzbudził śmiech powszechny
654 Ob|          życiem obywateli. Wiadomo, że od roku 1821 aż do rewolucji
655 Ob|         mnie zaszczycić.~Zdaje się, że Stolnik zabity został około
656 Ob|        Wszyscy na północ! Rzekłbyś, że wonczas z wyraju.~Wyraj
657 Ob|         domu, i apparament stołu... że jeden z książąt rzymskich
658 Ob|             Hohenlinden...~Wiadomo, że pod Hohenlinden korpus polski
659 Ob|            XII w. 28:~Jest podanie, że książę Radziwiłł-Sierota.~
660 Ob|       podatek zwiększony. ~Wiadomo, że w roku 1818 obywatele gubernii
661 1 |                      EPILOG~ ~O tem że dumać na paryskim bruku,~
662 1 |       nadziei nie widzą -~Nie dziw, że ludzi, świat, sobie ohydzą,~
663 1 |         ludzi, świat, sobie ohydzą,~Że utraciwszy rozum w mękach
664 1 |             bywa na takiej katuszy,~Że kiedy zwróci wzrok ku jego
665 1 |         usta śmią pochlebiać sobie,~Że dzisiaj znajdą to serdeczne
666 1 |           łez brzemienne~I sprawia, że łza przystygła wypłynie?~
667 1 |    dziewczynie, co tak grać lubiła,~Że przy skrzypeczkach gąski