Ksiega

  1 1 |          rumieńcem dzięcielina pała,~A wszystko przepasane, jakby
  2 1 |            ostrzem zwrócony do łona,~A przed nim leży Fedon i żywot
  3 1 |              Moskali,~Siekąc wrogów, a Praga już się wkoło pali.~
  4 1 |          Stary stryj nie był żonaty,~A ciotka w Petersburgu mieszkała
  5 1 |            krzesła poręczu rozpięta.~A na oknach donice z pachnącymi
  6 1 |              rąk jej wypadła~Suknia, a twarz od strachu i dziwu
  7 1 |           lasu bawić się strzelbami,~A starzy i kobiety żniwo oglądają~
  8 1 |             zwykł mawiać pan Sędzia, a Sędziego wola~Była ekonomowi
  9 1 |              Panny tuż za starszemi, a młodzież na boku;~Panny
 10 1 |         mężczyzn i dam nie ustawiał,~A każdy mimowolnie porządku
 11 1 |    ucałowawszy, uprzejmie pozdrowił;~A choć przez wzgląd na gości
 12 1 |         dalekim krewnym po kądzieli,~A resztę rozdzielono między
 13 1 |          wina w szklankę panny Róży,~A młodszej przysunąwszy z
 14 1 |           uczciwości, w grzeczności; a ja powiem śmiało:~Grzeczność
 15 1 |              i pana~Dla sług swoich, a w każdej jest pewna odmiana.~
 16 1 |            historyja żyjąca krajowa,~A między szlachtą dzieje domowe
 17 1 |         sojusz - tak myślili starzy.~A zatem..." ~ ~Tu pan Sędzia
 18 1 |               Gadających przez nosy, a często bez nosów,~Opatrzonych
 19 1 |              Krzyczano na modnisiów, a brano z nich wzory:~Zmieniano
 20 1 |         kielni siedziały dwa pieski,~A na kozłach niemczysko chude
 21 1 |         ekwipaż parskali ze śmiechu,~A chłopi żegnali się, mowiąc,
 22 1 |            runa~On lubił porównywać, a my do kołtuna.~Jeśli kto
 23 1 |          tytuły przychodzą z Paryża,~A natenczas tam w modzie był
 24 1 |             mody odmianą się chlubi,~A co Francuz wymyśli, to Polak
 25 1 |          teraz Napoleon, człek mądry a prędki,~Nie daje czasu szukać
 26 1 |           gawędki.~Teraz grzmi oręż, a nam starym serca rosną,~
 27 1 |          świecie głośno;~Jest sława, a więc będzie i Rzeczpospolita!~
 28 1 |           lata wleką~W nieczynności! a oni tak zawsze daleko!~Tak
 29 1 |         wojsku wie Jegomość?"~ ~"Nic a nic - odpowiedział Robak
 30 1 |             Ojczyzna! Ja nie szpieg, a po polsku umiem -~Ojczyzna!
 31 1 |           Gładź drużkę jak po duszy, a bij jak po szubie.~Ja mówię,
 32 1 |              się? szukać Bonaparta -~A on zmienił się w lisa, tak
 33 1 |     przerzuca,~Dalej drzeć pazurami, a Suwarów w kuca.~Obaczcież,
 34 1 |            ławy umiała się wtłoczyć,~A potem między rzędem siedzących
 35 1 |          stoła naprzód ciche szmery,~A potem się zaczęły wpółgłośne
 36 1 |             dorodniejsza,~Bo ubrana, a ubiór powiększa i zmniejsza.~
 37 1 |          widział krótki, jasnozłoty,~A u tej krucze, długie zwijały
 38 1 |        dziewczynką zdawała się małą,~A pani ta niewiastą już w
 39 1 |         piękność zda się rówiennicą,~A niewinnemu każda kochanka
 40 1 |              czuł się rześki, młody,~A w spadku po rodzicach wziął
 41 1 |              początek~Dać małą wieś, a potem cały swój majątek.~ ~
 42 1 |             obie kłóciły się strony,~A najstraszniej pan Rejent
 43 1 |            dwórórki;~Wyczha! poszli, a zając jak struna - smyk
 44 1 |              nim w prawo psy głupie,~A on znowu fajt w lewo, jak
 45 1 |              fajt na lewo, on w las, a mój Kusy~Cap !!" - tak krzycząc
 46 1 |         faworyty,~Rzekł z uśmiechem, a był to uśmiech jadowity:~ ~"
 47 1 |              chartom pomaga do pędu,~A Pan kusość uważasz za dowód
 48 1 |           złota, z brylantów oprawa,~A w środku jej był portret
 49 1 |         sieci w zamku worończańskim,~A od tylu lat siedzi jak mnich
 50 1 |            był zwierzem szlacheckim,~A zwierzę nie mające kłów,
 51 1 |               Nazywam się Hreczecha, a od króla Lecha~Żaden za
 52 1 |        Telimenie, Asesor Krajczance,~A pan Rejent na końcu Wojskiej
 53 1 |           gośćmi poszedł do stodoły,~A czuł się pomieszany, zły
 54 1 |        wieczerzę przy boku sąsiadki,~A szczególniej mu słowo "ciocia"
 55 1 |               Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie.~Sam Woźny
 56 1 |              na tem nic nie stracił, a Pan może zyska,~Bo przecież
 57 1 |              Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia~Z Soplicą:
 58 1 |    trybunałem;~Jedna ręka na szabli, a drugą do stoła~Przywoławszy
 59 1 |              Tam wódz Murzyny gromi, a wzdycha do kraju.~ ~Mowy
 60 1 |              Niźli żywotów świętych, a jeżdżąc po kweście,~Często
 61 1 |      wieśniakami rozprawiał niemało,~A zawsze o tem, co się w cudzych
 62 2 |              trzykroć gęgnął gęsior, a za nim jak echo~Odezwały
 63 2 |            Jeszcze oczu nie zmrużył, a na swym posłaniu~Tak kręcił
 64 2 |              obok Asesor z Rejentem,~A choć na siebie czasem patrzyli
 65 2 |           ręką dawał znak milczenia,~A wszyscy obrócili oczy do
 66 2 |               Pojęli wszyscy, stoją, a środkiem po roli~Asesor
 67 2 |            Lecz on zwał się Rębajło, a o jego herbach~Nie wiadomo.
 68 2 |              Hrabia. - Koszt wielki, a nuda~Jeszcze większa; chcę
 69 2 |       powieściami i żarty się bawił,~A młodzież na dziedzińcu biła
 70 2 |         rozliczne instrumenty grała;~A gdy wnoszono zdrowie, trąby
 71 2 |              całej Rzeczypospolitej,~A na koniec, po piątej szklenicy
 72 2 |               brzmiał aż do poranku;~A już gotowe stały cugi i
 73 2 |       skłonił~I twarz zakrył rękami, a gdy ją odsłonił,~Miała wyraz
 74 2 |        strzelb dziesięciu palnęli: <<a zasie!>>~Nic tam nie było
 75 2 |          Strzelali z dolnych pięter, a ja i Pan z ganku.~Wszystko
 76 2 |               Trzech było strzelców, a szedł ogień nieustanny;~
 77 2 |              Więc uciekli pod lamus; a już był poranek.~Pan Stolnik
 78 2 |      wychylił,~On dawał zaraz ognia, a nigdy nie mylił;~Za każdym
 79 2 |             dzielna, człek w człeka,~A nienawidzą rodu Sopliców
 80 2 |          Upiekł się tam jak piskorz; a tych nie policzę,~Którym
 81 2 |       płaszczem siadłbym na ruinach,~A ty byś mi o krwawych rozpowiadał
 82 2 |           ruszył uroczystym krokiem,~A Gerwazy szedł z tyłu w milczeniu
 83 2 |           śmie przecisnąć się żmija.~A ich woń gąsienice i owad
 84 2 |           bernardyn, kwestarz Robak, a miał w dłoni~Podniesione
 85 2 |         ptaszek skrzydłami rozkroił.~A na miejscu, gdzie stała,
 86 2 |          natężył ucho,~Zawsze dumał, a strzelcy zawsze nieruchomie~
 87 2 |    Podkomorstwo i Sędzia przy stole, a w kątku~Panny szeptały z
 88 2 |            rzeczy sobie oświadczyli;~A wszystko to się stało w
 89 2 |              Charty w runi uszczują, a raczej zamęczą,~Z wielką
 90 2 |            charty poszły na powrozy,~A czynownik na cztery tygodnie
 91 2 |             znienacka~Naprzód mucha, a za nią tuż Wojskiego placka.~ ~
 92 2 |          huczą i nieznośnie brzęczą,~A tak silne, że tkankę przebiją
 93 2 |             strzały, psiarni granie,~A wtem dojeżdżacz dzika ruszył
 94 2 |             Nie śmiano łajać mnicha; a po takiej probie~Nikt też
 95 2 |          dawniej niźli wy myśliwych,~A sądziłem ich nieraz sądem
 96 2 |        sędziów najpierwej obierzcie,~A co wyrzekną, temu sumiennie
 97 2 |          samą głowę dał pocałowanie,~A potem, trzykroć ręką klasnąwszy
 98 2 |    Podkomorstwa wzięła w jedną rękę,~A drugą podchyliła do kostek
 99 2 |          rozjęcia krzykliwego sporu,~A więc krzyknął: "Panowie,
100 3 |              sługi odprawił do domu,~A sam ku ogrodowi ruszył po
101 3 |             stronie ogrodu pobiegła.~A Hrabia bokiem, między wielkie
102 3 |              wąsaty,~Proso, groszek, a nawet krzewiny i kwiaty.~
103 3 |               Szyje nagie do ramion; a pomiędzy niemi~Dziewczyna
104 3 |             srebra i złota pleciona,~A powiewna od wiatru jak lekka
105 3 |           kroków widny jak na dłoni,~A Hrabia drogi pyta? Ale Hrabia
106 3 |               Drugie wzięła za rękę, a kilkoro przodem~Zaganiając
107 3 |        wysmukłą, ale jak nieskładną!~A owa pulchność liców i rumieńca
108 3 |        powietrzu rozleci się puchem,~A w ręku widzi tylko badacz
109 3 |      dziedziniec.~Szedł przy płocie, a głowę odwracał od sadu,~
110 3 |      osłaniają po wierzchu kontusze,~A na głowy słomiane wdziali
111 3 |             Wszyscy dybią na r y d z a; ten wzrostem skromniejszy~
112 3 |            krągłymi brzegi~S u r o j a d k i srebrzyste, żółte
113 3 |            winem napełnione;~K o ź l a k, jak przewrocone kubka
114 3 |          kieliszki wysmukłe,~B i e 1 a k i krągłe, białe, szerokie
115 3 |         pyłkiem napełniona~P u r c h a w k a, jak pieprzniczka -
116 3 |           napełniona~P u r c h a w k a, jak pieprzniczka - zaś
117 3 |             Od ludzi nie ochrzczone; a jest ich bez liku.~Ni wilczych,
118 3 |              nikt dotknąć nie raczy,~A kto schyla się ku nim, gdy
119 3 |            Telimena, zowiąc je Ś w i ą t y n i ą d u m a n i a.~ ~
120 3 |            zowiąc je Ś w i ą t y n i ą d u m a n i a.~ ~Stanąwszy
121 3 |              Ś w i ą t y n i ą d u m a n i a.~ ~Stanąwszy nad strumieniem,
122 3 |              ą t y n i ą d u m a n i a.~ ~Stanąwszy nad strumieniem,
123 3 |          włóczy, niby jedzie miedzą,~A coraz się przybliża, kędy
124 3 |            synowi oznajmić, że żyje,~A ciągle nim zarządza. Naprzód
125 3 |            wstęp w najpierwsze domy,~A kiedy będzie ważnym osobom
126 3 |          wszystkie wie jego zamysły;~A więc o Tadeusza już wyrzekli
127 3 |            Na powrót w usta mówcy. ~"A! a! to rzecz nowa!~Czy to
128 3 |            powrót w usta mówcy. ~"A! a! to rzecz nowa!~Czy to Tadeuszowi
129 3 |            myślił o jej szczęściu".~"A jeśli ona szczęście znajdzie
130 3 |         gruszka;~Podoba, nie podoba, a to mi rzecz ważna!~Zosia
131 3 |              nad ojczystym krajem.~ ~A przecież wokoło nich ciągnęły
132 3 |            grona, w orzechowe perły;~A niżej dziatwa lesna: głóg
133 3 |              małżonkiem swym grabem.~A dalej, jakby starce na dzieci
134 3 |           Jest formą, tłem, materią, a duszą natchnienie,~Które
135 3 |               na dworze, jak w raju,~A nie uwierzy Hrabia, jak
136 3 |            dzikich gęsi lub łabędzi,~A z tyłu wiatr jak sokoł do
137 3 |              ręką pokazał im chmurę,~A drugą ścisnął z lekka rączkę
138 3 |          Telimenie:~"Cóż zostaje?" - a ona mu rzekła: "Wspomnienie!"~
139 3 |           chusteczki,~Pełne grzybów; a panny w jednym ręku niosły,~
140 3 |           rozlicznej barwy s u r o j a d k i:~Wojski miał m u c
141 3 |          Wojski miał m u c h o m o r a. Z próżnemi przychodzi~Rękami
142 3 |           dumne opuszczał wejrzenie,~A Tadeusz ukradkiem spozierał
143 3 |       wszyscy odgadli: że zwierz z m a t e c z n i k a~Wyszedł,
144 3 |           zwierz z m a t e c z n i k a~Wyszedł, że w Zaniemeńską
145 3 |          Pies zowie się Sprawnikiem, a suka Strapczyną;~Zakneblować
146 3 |        siodłach śpią próżni kłopotu,~A wodze wśród cichego dumają
147 4 |             pieśni mądrego Lizdejki,~A Wiliji widokiem i szumem
148 4 |            łowach usiadłem na kępie,~A koło mnie srebrzył się tu
149 4 |          czarnej zgniecionej jagody,~A tam się czerwieniły wrzosiste
150 4 |      wymyślony od tyryjskich cieśli,~A potem go Żydowie po świecie
151 4 |             dotąd we swych szkołach,~A szkoł rysunek widny w karczmach
152 4 |             brudne jak czarna opona,~A z przodu rzeźba sterczy
153 4 |            wielu dzierżawił karczmę, a nikt z włości,~Nikt ze szlachty
154 4 |        sławną dziś na całym świecie,~A którą po raz pierwszy na
155 4 |        mieście był też podrabinkiem,~A zawsze miłym wszędzie gościem
156 4 |          może wkrótce będzie więcéj,~A któż wojsko opłaci? Czy
157 4 |         tatarskich hrabiów~Pochodzę, a mam krzyże nad herbem Korabiów".~"
158 4 |          człowiek - zawołał Cydzik - a w kapocie?~Ja myśliłem,
159 4 |             narodu:~Wielki człowiek! A chodził w krakowskiej sukmanie,~
160 4 |       Francuzi tak stali~Z armatami, a na nich biegła ćma Moskali;~
161 4 |          wygląda, aż się oczy mrużą,~A Moskal jak nas trzymał,
162 4 |               babska rzecz narzekać,~A żydowska rzecz ręce założywszy
163 4 |             zebrać i stoły pownosić,~A przed ucztą potrzeba dom
164 4 |           bladem, posępnem obliczem,~A konia ustawicznie bodł i
165 4 |           się, plamista rdzą krwawą.~A z wnętrza ciągle dymi, zionąc
166 4 |         trzęskich oparzelisk wznosi.~A za tą mgłą na koniec (jak
167 4 |            dla osad za granicę lasu,~A sami we stolicy używają
168 4 |              swoim strzelcy zowią: m a t e c z n i k i.~ ~Głupi
169 4 |        puszczy jak pod morzem nurki,~A strzelcy obróciwszy do lasu
170 4 |        śpieszą,~Tamci kurki odwodzą, a wszyscy się cieszą,~Jeden
171 4 |            między ostępem i puszczą;~A niedźwiedź, odstraszony
172 4 |         Rejentem wyskoczyli z boków,~A Gerwazy biegł z przodu o
173 4 |             skomlą - to psów granie;~A gdzieniegdzie ton twardszy
174 4 |            Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.~ ~Zadął znowu;
175 4 |            Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.~Wysłuchawszy
176 4 |            Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.~Ile drzew,
177 4 |             ostatnie znikające tony.~A tymczasem zagrzmiało tysiące
178 4 |             lewej strony Strapczyna, a z prawej zawisał~Sprawnik
179 4 |           wiwat uderzył w obłoki.~ ~"A co? - krzyknął Asesor, kręcąc
180 4 |               kręcąc strzelby rurą -~A co, fuzyjka moja? Górą nasi,
181 4 |       fuzyjka moja? Górą nasi, górą!~A co, fuzyjka moja? Niewielka
182 4 |            moja? Niewielka ptaszyna,~A jak się popisała? To jej
183 4 |        Biegłem tuż za niedźwiedziem; a pan Wojski woła:~<<Stój
184 4 |              spojrzę w prawo: sadzi, a tu rzadko w kniei...~Jak
185 4 |              Jeden zwał się Domejko, a drugi Dowejko,~Do niedźwiedzicy
186 4 |        ładunku, do flinty przyłożył;~A potem, dłoń podnosząc i
187 4 |              ku mnie oba paniczowie,~A niedźwiedź z tyłu już -
188 4 |            ku Hrabiemu i Tadeuszowi,~A widząc, że obadwa cali są
189 4 |               ten swej Sanguszkówki,~A ten - bałabanowskiej swej
190 4 |               Daj kreskę Dowejce!>>,~A ten nie dosłyszawszy dał
191 4 |              krzyknęli: <<Domejko!>>~A kto siedział w pośrodku,
192 4 |           pono zanadto na świecie!>>~A więc do szerpentynek i stają
193 4 |       stronie~Stanie na końcu pyska, a Waść na ogonie>>.~<<Zgoda!>> -
194 4 |              tyłu jakby modra szyja,~A psami jak podwójnym ogonem
195 4 |         pewna! Prawie rura w rurę!>>~A ja w śmiech, bo mnie uczył
196 4 |           pogodzicie>>.~Oni w złość; a tu szlachta kładnie się
197 4 |             się na ziemi~Od śmiechu, a ja z księdzem słowy poważnemi~
198 4 |        majątek na dwie części równe,~A w miejscu, gdzie się zdarzył
199 4 |        karczmę nazwali N i e d ź w i a d e k".~  ~
200 5 |      skończywszy łowy, wraca z boru,~A Telimena w głębi samotnego
201 5 |       blondyni nie są zbyt namiętni!~A Tadeusz? prostaczek! poczciwy
202 5 |           ogony~Sterują się po łące, a gdzieniegdzie z góry~Upada
203 5 |              ptastwu ostatek łakoci,~A sama, kręcąc sito jako tanecznica~
204 5 |       okropnie płeć, czysta Cyganka,~A chodzisz i ruszasz się jak
205 5 |       podsłuchiwa i drugim powtarza;~A kiedy wejdzie w modę raz
206 5 |      przecież pomieszana~Bawi gości, a z oczu nie spuszcza młodziana.~
207 5 |          prawo pod ogród się skrada,~A Tadeusz na lewo biegł do
208 5 |       węgrzyna, malagi;~Jedzą, piją, a milczą wszyscy. Nigdy pono,~
209 5 |              powrócił z przechadzki,~A raczej, jako myślił Tadeusz,
210 5 |        wcięta głęboko,~Nieskromnie - a dopiero, kiedy podniosł
211 5 |         wzrok, jako księżyc światły, a bez ciepła,~Błyskał po wierzchu
212 5 |      zazdrości,~Zdawał się obojętny, a pękał ze złości.~ ~W najweselszem
213 5 |             się, krzycząc z trwogą: "A Słowo stało się..."~ ~Wojski
214 5 |             dawał znak Podkomorzemu,~A ręką od ust lekko skinął
215 5 |           myśliwych lepszych od was, a chybiali;~Trafiać, chybiać,
216 5 |               lecz z własnej ochoty,~A nie z musu: gdyż oszczep
217 5 |         obrony.~Tak było po staremu: a więc mnie zawierzcie~I waszej
218 5 |              słowo, ci: "źwierzyny",~A drudzy, w głos śmiejąc się,
219 5 |      dzisiejszemu podobny przypadek,~A zdarzył się największym
220 5 |     Rejtanowi i księciu Denassow".~ ~A wtem ozwał się Sędzia nalewając
221 5 |           Mimowolnie wzrok podniosł: a te łby jelenie,~Te gałęziste
222 5 |            swych odwiecznych wrogów!~A przy tem zawiść, którą czuł
223 5 |           poważnie na zegar położył,~A lewą wziął się pod bok;
224 5 |        Wróbel mniejszy niż puszczyk, a na swoich wiorach~Śmielszy
225 5 |      potrafię~Zuchwałego szlachetkę; a Waść, Mości Grafie,~Przed
226 5 |              ja go należycie skarcę;~A Waszeć, panie śmiałku, co
227 5 |      trzonkiem do paznokcia~Indeksu, a żelazem zwrócony do łokcia,~
228 5 |              ręki, że silnie uderzy,~A z oczu łacno zgadnąć, że
229 5 |             dziedzic; wygraj w polu, a wygrasz i w sądzie.~Co się
230 5 |          procesu lepszy Scyzoryczek;~A jeśli Maciej w pomoc da
231 5 |        pilnować zamku, aż rozdnieje,~A ze słoneczkiem stanę w Dobrzyńskim
232 6 |             oku.~Dawno wszedł dzień, a jeszcze ledwie jest widomy.~
233 6 |         pozew zoczył;~Stał poważnie, a rad by z radości podskoczył.~
234 6 |          strawił życie tocząc wojnę,~A na starość w szpitalach
235 6 |          osoba dobra, świat znająca,~A postrzegam, że ona coś tu
236 6 |              skończyłem, zerwałem".~"A to co? - przerwał Robak. -
237 6 |              Zgodzić? Cóż to znaczy!~A idźże mi Waść wreszcie z
238 6 |             ta cała historyja babia!~A potem, czegoż jeszcze wlazł
239 6 |             kisielu!~I ma mnie lżyć? a ja go zapraszać do zgody!"~ ~"
240 6 |       Prusaka pobił,~Wkracza do nas! A on - co? Pokój w Tylży zrobił!~
241 6 |       Francuzi uderzają z przodu?...~A gdyby z tyłu zrobić powstanie
242 6 |        pierwsi zrobili powstanie!"~ ~A na to Sędzia: "Mniejsza
243 6 |         słoniny wabi,~Bieży ku niej, a strzelców zna fortele skryte,~
244 6 |           się aż pod dworską ścianę,~A z tyłu, pospolicie stykając
245 6 |           czyta głośno oświadczenie.~A wtem usłyszał tarkot, uczuł
246 6 |            pilnie rusznice i szpady,~A potem do folwarku wybrał
247 6 |         kapoty białe w czarne pręgi,~A w niedzielę kontusze. Strój
248 6 |           trzewiczkach,~I żną zboże, a nawet przędą - w rękawiczkach.~ ~
249 6 |              swój starożytny wiedli.~A choć od lat czterystu na
250 6 |        zawzdy zwał się Bartłomiejem,~A znowu Bartłomieja syn zwał
251 6 |       szlachcic inaczej w Dobrzynie,~A pod innym nazwiskiem u sąsiadów
252 6 |     przydomki, zwane i m i o n i s k a.~Teraz ich każda prawie
253 6 |          każda prawie używa rodzina,~A rzadki wie, iż mają początek
254 6 |             zwan był K u r k i e m n a k o ś c i e l e.~Potem z
255 6 |            przydomek, ochrzcił się Z a b o k i e m;~Toż K r ó 1
256 6 |          Dobrzyńscy mianują go sami,~A Litwini nazwali M a ć k
257 6 |            sami,~A Litwini nazwali M a ć k i e m n a d M a ć k
258 6 |              nazwali M a ć k i e m n a d M a ć k a m i.~ ~Jak on
259 6 |        nazwali M a ć k i e m n a d M a ć k a m i.~ ~Jak on nad
260 6 |              ć k i e m n a d M a ć k a m i.~ ~Jak on nad Dobrzyńskimi,
261 6 |            klatki albo królikarni.~ ~A dawniej był obronny! Pełno
262 6 |              dawniej K u r k i e m n a k o ś c i e l e,~Że jak
263 6 |                Niech Pociej Macieja,~A nie Maciej Pocieja ma za
264 6 |            Było dość majętniejszych; a z całego rodu~Maciek, prostak
265 6 |           całą~Wiatr tumanami osnuł, a słońce dzierżgało.~ ~Maciej
266 6 |             ciepły ich puch gładzić,~A drugą ręką z czapki proso
267 6 |              króliki znikły w ziemi, a gromady~Wróblów na dach
268 6 |                starzec odpowiedział,~A gdy się o ważności poselstwa
269 7 |           Panie Macieju,~Bracie mój, a nas wszystkich Ojcze Dobrodzieju,~
270 7 |           czterech tuzów:~Lud bitny, a od czasów pana Tadeusza~
271 7 |             z Gdańskiem~Handlowałem, a krewnych mam wielu w Poznańskiem.~
272 7 |          teraz jest rejmentu szefem,~A podówczas żył na wsi blisko
273 7 |              bety;~Drapią, jak mogą; a my milczkiem wchodzim w
274 7 |             z hofratów drzeć schaby,~A herów oficerów łowić za
275 7 |          oficerów łowić za harcaby -~A jenerał Dąbrowski wpada
276 7 |          Bohater pierwszy w świecie, a wojsk ma bez liku!~He, cóż
277 7 |            Wymawiając z przyciskiem, a w takt kiwał głową:~ ~"Cicho!
278 7 |         cichu uzbrajać całą okolicę,~A tymczasem ostrożnie całą
279 7 |         Sejmikować! Hem, trem, brem, a potem uciekać.~Ja w Prusach
280 7 |          królewiecki~Dobry dla Prus, a u mnie jest rozum szlachecki.~
281 7 |              Bernardyńska kwestować, a moja rzecz: kropić,~Kropić,
282 7 |                  Prusak wciąż wołał, a głos coraz wyżej wznosił,~
283 7 |         kowieńskiej brygadzie~Krótka a węzłowata: Strasz, sam się
284 7 |          Jest marszałek nasz Maciej, a laska Rózeczka".~"Niech
285 7 |              to, Państwo Dobrzyńscy! a to co się święci?~A my czy
286 7 |      Dobrzyńscy! a to co się święci?~A my czy to będziemy spod
287 7 |      zapraszano z naszego zaścianku,~A zapraszał nas klucznik Rębajło
288 7 |    Dobrzyńscy krzyczą: "Zapraszamy!"~A obca szlachta woła w głos: "
289 7 |        zwieszony rękoma~Na maczudze, a głową na końcu maczugi~Wspartą
290 7 |              wciąż wołał: "Golić!" - a drugi: "Zalewać!"~Maciek
291 7 |               szeroki~Na całą piędź, a sieczny na obadwa boki.~
292 7 |               Ja nie będę radził~Nic a nic, powiem tylko, po com
293 7 |               po com Was zgromadził,~A co robić, jak robić, decydujcie
294 7 |           Klucznik - stąd przyciąga, a stamtąd car ruski:~Więc
295 7 |            zwykle między monarchami;~A nam czy siedzieć cicho?
296 7 |          powtórzył Chrzciciel - krop a krop, i kwita".~"Ja zawsze
297 7 |             Słyszeliście to wszyscy, a czy rozumiecie?~Któż jest
298 7 |             to? Mamże wam gadać?"~ ~"A jużci Soplica -~Przerwał
299 7 |              Panowie Bracia! aj! aj! a na boskie rany!~Co znowu?
300 7 |             tylko sami~Pozywacie go, a on zgody szuka z wami,~Ustępuje
301 7 |             Płacił za włość podatki, a nie tak jest w Klecku,~Choć
302 7 |        sąsiadów, panów dobrodziejów;~A mówię tak: jeżeli Państwo
303 7 |        możecie się pobić,~Zabić... - A asesory? a sprawnik? a turma?~
304 7 |         pobić,~Zabić... - A asesory? a sprawnik? a turma?~Bo w
305 7 |               A asesory? a sprawnik? a turma?~Bo w wiosce u Soplicy
306 7 |   przymaszerują, stoją jak umyślnie.~A co będzie? A jeśli czekacie
307 7 |           jak umyślnie.~A co będzie? A jeśli czekacie Francuza,~
308 7 |             Żyd, o wojnach nie wiem, a byłem w Bielicy~I widziałem
309 7 |              stoi nad rzeką Łososną,~A wojna jeśli będzie, to chyba
310 7 |               do wiosny stać będzie;~A pan Sędzia to nie jest żydek
311 7 |           jego można znaleźć wiosną;~A teraz rozejdźcie się, a
312 7 |              A teraz rozejdźcie się, a nie gadać głośno~O tem,
313 7 |             bo to gadać, to daremno!~A czyja łaska Panów Szlachty,
314 7 |            dziś traktuję wszystkich, a muzyka wielka!~Każę przynieść
315 7 |             basetlę, dwie skrzypiec,~A pan Maciej Dobrodziej lubi
316 7 |           mazurka; mam nowe mazurki,~A wyuczyłem śpiewać fein moje
317 7 |      promowował także swym nakładem.~A dlaczego to robił? Że wam
318 7 |             dobrego zrobił on?"~"Nic a nic! -~Przerwał Konewka -
319 7 |            to wyrosło z szlachciury,~A jak dmie się, phu phu phu,
320 7 |               że go nazywają Sakiem.~A z przyczyny Sędziego został
321 7 |          przez konopie;~Złowiłem go, a zatem za uszy i kropię;~
322 7 |              zatem za uszy i kropię;~A on beczy i beczy jak maleńkie
323 7 |             zabij, muszę tam iść>> - a wciąż szlocha .~Co tobie?
324 7 |            wciąż szlocha .~Co tobie? A on mówi, że tę Zosię kocha!~
325 7 |        lepszych od siebie, rujnować?~A Horeszków i pamięć, i imię
326 7 |            ruskim wieść imperatorem,~A boicie się wojny z Soplicowskim
327 7 |         dekret, szlachta wypełniała,~A szczególniej Dobrzyńscy,
328 7 |             był tyran dla chłopstwa, a sługa Moskali;~Ale się chłopi
329 7 |         Kropidło; dalbóg! ja kropię, a ty siecz,~I tak szach mach,
330 7 |         przestankiem i przyciskiem: "A głupi! a głupi!~A głupi
331 7 |             i przyciskiem: "A głupi! a głupi!~A głupi wy! Na kim
332 7 |      przyciskiem: "A głupi! a głupi!~A głupi wy! Na kim się mleło,
333 7 |    postanowić~Wodza nad wami, głupi! A niech no kto podda~Osobiste
334 7 |          napierać;~Klucznik wyszedł, a za nim tłum przeze drzwi
335 7 |            jeszcze rzekł: "Głupi!"~ ~A tymczasem się szlachta do
336 7 |         troistą grają w górze tęczą,~A spadając w sto kubków, we
337 8 |           wilcze oczy jako świeczki,~A dalej, u ścieśnionych widnokręgu
338 8 |              Jeden zowie się L i t w ą, a drugi K o r o n ą.~ ~
339 8 |           Jeden zowie się L i t w ą, a drugi K o r o n ą.~ ~Dalej
340 8 |             t w ą, a drugi K o r o n ą.~ ~Dalej niebieskiej W a
341 8 |             ą.~ ~Dalej niebieskiej W a g i dwie szale błyskają;~
342 8 |            okrąg gwiaździstego S i t a,~Przez które Bóg (jak mówią)
343 8 |             ogrojca.~ ~Nieco wyżej D a w i d a w ó z, gotów do
344 8 |                Nieco wyżej D a w i d a w ó z, gotów do jazdy,~Długi
345 8 |            Aż go Michał zbił z wozu, a wóz zrucił z drogi.~Teraz,
346 8 |            także u starych Litwinów~(A wiadomość tę pono wzięli
347 8 |             niebie:~Był to k o m e t a pierwszej wielkości i mocy,~
348 8 |         siecią~I ciągnie je za sobą, a sam wyżej głową~Mierzy,
349 8 |             Co wróży głód lub wojnę; a strażnicy boru~Widzieli,
350 8 |         czołem nad najwyższe drzewa,~A w lewym ręku chustką skrwawioną
351 8 |             ona milijon wymiecie".~ ~A na to rzekł z ukłonem Wojski: "
352 8 |         papieski żegnał go na drogę,~A poseł austryjacki całował
353 8 |             z rana z panem Asesorem,~A pan Tadeusz wyzwał Hrabiego
354 8 |         Tyzenhauz tancerzy przysłał, a kapele~Ogiński i pan Sołtan,
355 8 |           nad spodziw zabawy~W domu, a w lasach wielkie robiono
356 8 |        śmiele;~Warte dziki tygrysów, a spis karabele>> - ~I zaczynali
357 8 |             nie przypłacił zdrowiem,~A spłatał ją nazajutrz, jak
358 8 |       rozmawia;~Tadeusz końca czeka, a ucha nadstawia.~ ~Słyszy
359 8 |       przeminie zima,~Trzeba czekać, a szlachta pono nie dotrzyma.~
360 8 |            Stary Maciek mnie poznał, a jeśli odkryje,~Potrzeba
361 8 |              się nacieszyć~I z tobą, a odjeżdżać muszę, muszę śpieszyć~
362 8 |          Zaraz, dzisiaj, Stryjaszku, a jutro najdaléj:~Wszak pamiętacie,
363 8 |            się stawi,~Rozprawim się; a jeśli Bóg pobłogosławi,~
364 8 |             pobłogosławi,~Ukarzę go, a potem za Łososny brzegi~
365 8 |   testamentem kazał~Służyć w wojsku, a nie wiem, kto testament
366 8 |      szczwany,~Co indziej kitą wije, a sam indziej bieży?~Wyzwaliśmy,
367 8 |     Tadeuszku, przyznaj mi się Waść, a szczerze".~ ~"Jużci - bąknął
368 8 |              parę razy ją widziałem;~A mówią, że Stryj dla mnie
369 8 |            byś wypłatał~Odjeżdżając: a co Waść powiesz, gdybym
370 8 |        trzpiot, Asan kłamstwa gadał.~A gdzież to Asan chodził onegdaj
371 8 |           Asanu, że Zosię poślubisz,~A nie, to bizun - jutro staniesz
372 8 |            się dowie?~Prosić o rękę? a cóż Telimena powie?~Nie -
373 8 |               Choćby mnie osławiono; a ty, ty mężczyzna?~Cóż szkodzi
374 8 |           jedną nieszczęsną oszukał,~A jużeś pod jej bokiem nowych
375 8 |            Zginąć albo zemścić się!" A za co? Sam nie wie!~I ten
376 8 |              czele dżokejów szeregu,~A zachwycony wdziękiem nocy
377 8 |             Jak gdyby włosem jasnym; a lewego czoło~Najeżone łozami,
378 8 |        pozłotę;~Woda warstami spada, a na każdej warście~Połyskają
379 8 |          głąb niesie toń uciekająca,~A z góry znów garściami spada
380 8 |           leje z bezdennego dzbanka,~A drugą ręką w wodę dla zabawki
381 8 |       ciekawie~W oczy panu Hrabiemu, a nóż miał w rękawie.~ ~Już
382 8 |              wezwę wojskowej pomocy!~A wiesz Pan, że kto zbrojnie
383 8 |             Stają dwa chory: ci pić, a ci jeść wołają;~Odgłos leci
384 8 |      zaprasza~I dyktuje mu, co chce, a woźny ogłasza.~Woźny jest
385 8 |             Woźny jest posłem prawa, a posłów nie karzą,~Nie wiem
386 8 |              kto latarkę przyniesie,~A tymczasem ogłaszam: Bracia,
387 8 |           dwa cielce w łby zakropił,~A Brzytewka im szablę w gardzielach
388 8 |         Konewka, jedne ptaki zdusza,~A drugie żywcem wiąże do pasa
389 8 |              Jedne wnet odgwożdżono, a drugie ochoczo~Szlachta,
390 9 |     zwyciężca wspaniałomyślny.~  ~  ~A chrapali tak twardym snem,
391 9 |         pająki ścienne~Nazwane k o s a r z a m i na muchy wpółsenne:~
392 9 |          ścienne~Nazwane k o s a r z a m i na muchy wpółsenne:~
393 9 |         okropne twarze~Tuż nad sobą, a każda ma wąsów po parze;~
394 9 |              gdy się w piasku rzuca.~A ryczał jako niedźwiedź,
395 9 |            powrozy na ręku i nogach,~A przecież się uwalniał; wiedział
396 9 |                Sztab stał we dworze, a z nim zbrojnej szlachty
397 9 |           się, nos w górę zadzierał,~A za odpowiedź, na znak gniewnego
398 9 |           dymu i poszedł do dworu.~ ~A tymczasem Rykowa Sędzia
399 9 |            rzecz zakończyć bez sądu,~A co jeszcze ważniejsza, bez
400 9 |              szlachcie wielka bieda,~A Panu Majorowi nikt za to
401 9 |              tu przyszli dla wizyty,~A tak i kozy całe, i wilk
402 9 |           Ryków? to służba cesarska,~A służba nie jest drużba,
403 9 |             miałem wielkie ambarasy,~A jemu co do tego? Ja tańczę
404 9 |            Ura!>>~Skrzywdzili mnie - a co? wpadł w me szpony szlachciura.~
405 9 |             przyjdzie do woza~Koza - a co? Dobrzyński, widzisz!
406 9 |              sąsiedzkie zatargi".~ ~"A czy Sędzia - rzekł Major -~
407 9 |                rzekł Major -~ż ó ł t ą k s i ę g ę czytał?"~"Co
408 9 |            lepsza niż wasze statuty,~A w niej pisze co słowo: stryczek,
409 9 |         bieży~Ogromny, czarny baran, a łeb mu się jeży~Czterema
410 9 |             uszu, ubrane we dzwonki,~A dwa, od czoła na bok wysuwając
411 9 |           Prusak w kubraku wytartym,~A pan Zan z Mickiewiczem jechali
412 9 |  Mickiewiczem jechali na czwartym.~ ~A tymczasem Podhajscy i Isajewicze,~
413 9 |        Zwyczajnie ponury,~Zamyślony, a teraz głowę wzniósł do góry~
414 9 |          klatki bez trzystu dukatów;~A jak weźmiesz, na klasztor
415 9 |             Łzy wyciska, gdy ściska, a równie przytula~I dziecko,
416 9 |         wiesz, Majorze,~My tu pijem, a jegry tam zmarzną na dworze?~
417 9 |           razem damom się przymilał,~A wzmagał się w nim coraz
418 9 |               Jeżeli kłamię; spytaj, a oficerowie~Wszyscy poświadczą,
419 9 |             trzy błyszczące bagnety,~A za nimi trzy czarne schylone
420 9 |           sam w sobie,~Skurczył się, a karabin porwał w ręce obie,~
421 9 |     przysiadywa,~Lewą rękę opuszcza, a broń z prawej ręki~Suwa
422 9 |        wyciągnął~Popychając karabin, a tak się wysilił~Pchnięciem
423 9 |          która młockarnią się zowie,~A jest razem sieczkarnią,
424 9 |            za nim szlachty tłuszcza,~A za szlachtą Moskale od lewego
425 9 |            ślepe razy,~Chwieje się - a wtem postrzegł, że blisko
426 9 |            zwierza, o drzewo uczepi,~A zając, targnąwszy się, orła
427 9 |          drzewa zostaje się w lesie,~A lewą, zakrwawioną, źwierz
428 9 |              ręką szturmak wymierza, a lewą~Ciągnie za sobą długie,
429 9 |             chwyta,~Chrząsnęła broń, a była już dawno nabita;~Krzyknął: "
430 9 |               Robak z jednej strony,~A z drugiej Maciej; szlachta
431 9 |         rosła pokrzywa,~Zasadza się, a Saka gestami przyzywa.~ ~
432 9 |           ostry wystawując z przodu,~A dwa boki opiera o parkan
433 9 |             konia dobywa,~Uprowadza; a szlachcie każe się rozstąpić,~
434 9 |         ukryty za drewnianą studnię;~A że trzeźwy i dobrze strzelał
435 9 |         honorowie,~Po żołniersku". - A na to Tadeusz odpowie:~"
436 9 |         jesteś tak śmiałym rycerzem,~A czegoż ty się chowasz za
437 9 |         wybor, od działa do szpilki;~A nie, to was wystrzelam jako
438 9 |              I to mówiąc wystrzelił, a tak dobrze mierzył,~Że porucznika
439 9 |           Kropiciel wpada~Na Rykowa, a za nim szlachta, krzycząc: "
440 9 |             stąpał ostrożny Protazy,~A Wojski mu po cichu wydawał
441 9 |             wszerz sążni półczwarta.~A u dołu na jednym wielkim
442 9 |             Trójkąt w sztuki pryska,~A już w środku Kropidło grzmi,
443 9 |             wpada szlachty tłuszcza,~A Hrabia od bram jazdę na
444 9 |               z trupów czyścić pole,~A jegrów rozbrojonych prowadzić
445 10|           otwiera i wzdycha głęboko;~A wieprz marudzi w tyle, dąsa
446 10|             Wyławia resztki światła, a za słońcem leci,~Jak gdyby
447 10|         Ryknęły jak niedźwiedzie. ~ ~A już deszcz wciąż pluszczy,~
448 10|        rozejść się wieść po okolicy,~A właśnie zawisł szlachty
449 10|        sławną rejteradę~Spod Zurich; a miał także i za męstwo szpadę,~
450 10|     Austerlicem całą utraciłem rotę;~A pierwej wasz Kościuszko
451 10|              Ja Ryków; car tak każe, a ja was żałuję;~Co nam do
452 10|              rota skłuta!~Moja rota! A wszystko z winy tego Płuta!~
453 10|              to przed carem odpowie.~A wy te grosze sobie zabierzcie,
454 10|       kapitański mój żołd lada jaki,~A dosyć mnie na ponczyk i
455 10|              ponczyk i lulkę tabaki.~A was lubię, że z wami sobie
456 10|           trochę sobie podchmielili,~A Płut przypadkiem ognia zakomenderował,~
457 10|             wielki ku ziemi naginał,~A potem machnął ręką, jak
458 10|        układów wyszedł z izby Ryków,~A Robak kazał wezwać szlachtę
459 10|           Księstwa uciekać, Panowie,~A mianowicie Maciej, co się
460 10|       rozwinąć, jaśniej wytłumaczyć,~A naprzód komisyją legalnie
461 10|          jako miewa tentacyje różne;~A wszakże kiedy okiem rzuci
462 10|          Zrobim zaręczyny?~On kocha, a mam słowo ciotki i dziewczyny".~ ~
463 10|            tym była święta Genowefa,~A w relikwiji suknia świętego
464 10|        relikwije nosi~I ten obrazek, a niech pamięta o Zosi.~Niech
465 10|        rzęsów pobiegły łzy szczodre,~A Zosia z zamkniętymi stojąc
466 10|      stałością, żalem i cierpieniem,~A wrogów naszych mężnym ścigajmy
467 10|         konne regimenty.~Jedź, jedź, a weź pieniądze; rąk tam dosyć
468 10|     błyszczące i deszcze siarczyste,~A kiedy się rozsławisz walecznemi
469 10|             zbliżyła do oka~Chustkę, a drugiem okiem pogląda z
470 10|           śpiesz się, bo już późno".~A ksiądz Robak: "Dość tego! -
471 10|         Panem Bogiem!"~I zapłakał... A już był Tadeusz za progiem.~ ~"
472 10|            usiada na łóżku przy nim; a Gerwazy~Stoi, łokieć przytwierdza
473 10|      przytwierdza na główni rapiera,~A czoło pochylone na dłoniach
474 10|         milczenie chował tajemnicze.~A jako chirurg naprzód miękką
475 10|     rozszerzał,~Grożąc białemi zęby, a wąsy najeżał;~Rapier z rąk
476 10|             ulgi sumnienia~Pozyskać, a przynajmniej prosić przebaczenia.~
477 10|            czoło i ruszał ramiony.~ ~A Ksiądz zaczął swą dawną
478 10|         słuchali, pochyliwszy głowy,~A Jacek mówił coraz wolniejszemi
479 10|          nich, z przyjaźni to robię,~A za żonę nie pojmę, tylko
480 10|        królewskiego domu~Żądał córy, a król mu oddał ją bez sromu.~
481 10|              drugim~W jednej chwili, a życiem nie naprawi długiém!~
482 10|             starać o związek takowy.~A byłem mu potrzebnym, miałem
483 10|         Przyjmował mnie jak dawniej, a nawet nalegał,~Abym częściej
484 10|           Abym częściej przyjeżdżał; a ilekroć sami~Byliśmy, widząc
485 10|             obracałem~Ślinę w gębie, a dłonią rękojeść ściskałem,~
486 10|       błagająca, lice jej bledniało;~A był to taki piękny gołąbek,
487 10|             O sprawach, o sejmikach, a nawet żartować.~Wszystko
488 10|           mam córkę piękną i bogatą,~A kasztelan witebski! wszakże
489 10|              Ewę, z inną się ożenić,~A potem, potem jaką wynaleźć
490 10|              Zostawiwszy to dziecię, a mnie rozpacz żarła!~ ~*~ ~
491 10|              lat! gdziem ja nie był! a dotąd nie mogę~Jej zapomnieć
492 10|              strasząc zamki pańskie!~A potem ze mnie dzieci śmiały
493 10|            osłabiał i upadł na łoże,~A Klucznik rzekł wzruszony: "
494 10|         kręci, trzęsą się zaścianki,~A komu na swym wąsie węzełek
495 10|              poznał i ku mnie rękę t a k wyciągał,~Szydząc i grożąc. -
496 10|             na nas i na twą rodzinę,~A wszystko to przez Waszą,
497 10|            Waszą, Panie Jacku, winę!~A wszakże gdy dziś jegry Hrabię
498 10|             Zwrócił się ku Sędziemu, a był coraz bladszy~I niespokojnie
499 10|      dostałem pod Jena,~Źle zgojony, a teraz draśniono - gangrena~
500 10|            przebacza!~Wiedziałem to, a przecież - nie mogłem.~ ~*~ ~