Ksiega

 1 2 |          miasta w biórku.~ ~Latem świat petersburski zwykł mieszkać
 2 3 |     rozkwita;~Dosyć ją wynieść na świat, postawić przed słońcem,~
 3 3 |      chłopca zrobisz grykosiejem!~Świat mu zawiążesz! Wierz mi,
 4 4 |          to ile w kalendarzu~Jest świąt, na każde święto Francuzów
 5 4 |         których się rozrastają na świat ich plemiona;~W niej, jak
 6 4 |       znają praw własności, która świat nasz kłóci,~Nie znają pojedynków
 7 5 | Ogrodniczka wybiera się na wielki świat i słucha nauk opiekunki -
 8 5 |         Czy mu krewni pozwolą? co świat powie na to?~ ~Telimena,
 9 5 |       stolicy,~Młodego chłopca na świat wielki wyprowadzić,~Kroki
10 5 |       dziś zacznę, dziś ciebie na świat wyprowadzę,~Do salonu, do
11 5 |          mi dokuczał,~Żeby cię na świat wywieść, ciągle pod nos
12 5 |        Panience, by wyszedłszy na świat, efekt zrobić.~Wiedz, Zosiu,
13 6 |     Słysząc, że jest osoba dobra, świat znająca,~A postrzegam, że
14 6 |        wolność Litwie niesie,~Gdy świat drży cały, to ty myślisz
15 6 |      ludzie i ode mnie cięgi;~Wie świat, że w czasie polskich ostatnich
16 7 |          pana Tadeusza~Kościuszki świat takiego nie miał genijusza~
17 8 |        łzami.~ ~"Telimeno, cóż by świat mówił o człowieku -~Rzekł
18 10|     Zaklinam cię na imię Tego, co świat zbawił~I na krzyżu zabójcom
19 10|      żarty;~Byłem młody, odważny, świat był mnie otwarty~W kraju,
20 1 |        ducha.~ ~A gdy na żale ten świat nie ma ucha,~Gdy ich co
21 1 |       widzą -~Nie dziw, że ludzi, świat, sobie ohydzą,~Że utraciwszy
22 1 |         Zechcą słuchać pieni!~Gdy świat obecnej doli pozazdrości,~
23 1 |   szczęśliwy, ubogi i ciasny,~Jak świat jest boży, tak on był nasz