Ksiega

 1 1 |     sieni~Stali i rozprawiali, nieco poróżnieni,~Bo w niebytność
 2 1 |      na Tadeusza~I poprawiwszy nieco wylotów kontusza,~Nalał
 3 1 |  czyjeś kolana,~Pośliznęła się nieco i w tem roztargnieniu~Na
 4 1 |      Miał on nad prawym uchem, nieco wyżej skroni,~Bliznę wyciętej
 5 2 |      wstawi~Do Cesarza i wyrok nieco ułaskawi;~Skończyło się,
 6 3 |        Złożyła książkę, wstała nieco i usiadła.~ ~"Jak mamę kocham -
 7 3 |     Między szlachtą w powiecie nieco zamożniejszych,~Dba o podobne
 8 3 | Wspomnienie!"~I chcąc Hrabiego nieco ułagodzić smutek,~Podała
 9 3 |     zebranie;~On, odetchnąwszy nieco, rzekł: "Niedźwiedź, Mospanie!"~ ~
10 4 |     widział ciekawe, roztulone nieco,~I ząbki, co jak perły śród
11 5 | rzekłbyś, iż podrosła;~Odkryła nieco piersi, wygięła się bokiem~
12 5 |     Oboje w tym odwrocie mieli nieco trwogi:~Telimenie zdało
13 5 |         Bracie - rzekł - odłoż nieco twą pilną robotę!"~I kończył
14 5 |       łokcia,~Potem ręką w tył nieco wychyloną kiwał,~Niby bawiąc
15 6 |      wschodu~Widać z bielszego nieco na niebie obwodu,~Że słońce
16 6 |       choć człek śmiały, uczuł nieco strachu,~Bo przypomniał
17 8 |  grzechy z rozkoszy ogrojca.~ ~Nieco wyżej D a w i d a w ó z,
18 8 |      jagody;~Lewy, ciemniejszy nieco, jako twarz młodziana~Smagława
19 8 |       ją ratować,~Zadziwiony i nieco zmieszany tą sceną.~"Panno
20 11|     oko słońca weszło. Jeszcze nieco senne~Przymruża się, drżąc
21 11|     proszą, aby Zosia wzniosła nieco czoło~I oczy pokazała; ci,
22 12|      na murawie śpiące,~Ówdzie nieco drobniejsze, jak stada cyranek.~
23 Ob|  Legionów.~ ~ ~Ks. VIII w. 77:~Nieco wyżej Dawida wóz, gotów