Ksiega

 1 1 |        nadobnej sąsiadki~Ledwie słów kilka wyrzekł, do Podkomorzanki;~
 2 2 |          Poznał go zaraz, ale musiał kilka razy~Krzyknąć, nim głos
 3 2 |             gospody".~ ~Przeszli już kilka komnat; Gerwazy w milczeniu~
 4 2 |      powiewały dwie wstążki różowe~I kilka puklów światłych, rozwitych
 5 2 | Niesiołowskiemu borsuk kosztował wsi kilka!~I wy, Panowie, pójdźcie
 6 3 |              Sławny malarz (mam jego kilka szkiców w biórku),~Mieszkał
 7 3 |             z lekka rączkę Telimeny.~Kilka już upłynęło minut cichej
 8 4 |           Wojski, Tadeusz, Hrabia, z kilką obławników.~ ~Tu las był
 9 5 |         śmiało i wesoło~Przeszła się kilka razy - znów spuściła czoło.~ ~
10 6 |             plebaniji u księdza jest kilka armatek;~Przypominam, iż
11 6 |           kobiety.~Mężczyznom czasem kilka dawano przydomków~Na znak
12 6 |        źrebcom dzięcielinę.~W kuchni kilka rapierów kucharka bezbożna~
13 8 |     Dobrodzieju - rzekł - ledwie dni kilka~Przebawiłem tu, dni te minęły
14 10|              chciała przed zachodem.~Kilka wichrów raz po raz prześwisnęło
15 10|       posępne milczenie trwało minut kilka,~Aż Ryków rzekł: "Nosił
16 10|           Kiedym szablę dostawał, to kilka tysięcy~Szabel błyszczało
17 11|               ciche, wklęsło-wgięte;~Kilka gwiazd świeci z głębi, jako
18 11|           tak!" - powtórzyli zgodnie kilka razy,~Kiwając w takt głowami;
19 11|             Soplicowo.~Kuchcik w lat kilka później szepnął o tem słowo,~
20 12|             dziwnemi sekrety~Wrzucił kilka perełek i sztukę monety~(
21 12|           brzęczenia~Lekkie i ciche, kilka cienkich strónek jęczy,~
22 12|          cienkich strónek jęczy,~Jak kilka much, gdy z siatki wyrwą
23 Ob|           Znany malarz rodzajowy; na kilka lat przed śmiercią malować