Ksiega

 1 1 |            Trzeba się długo uczyć, ażeby nie zbłądzić~I każdemu powinną
 2 1 |        łowił?~Piękna byłaby sława, ażeby pan taki~Wedle dzisiejszej
 3 2 |         Tadeusza pytania i prośby,~Ażeby mu wyraźnie, co chce, wytłumaczył,~
 4 2 | towarzyszów w dali,~Ręką dał znak, ażeby wstrzymać konie; stali.~
 5 2 |   zawierzcie.~Ja uproszę Sędziego, ażeby nie bronił~Dojeżdżaczowi,
 6 3 |  czeladnika, który terminuje lata,~Ażeby nabył trochę znajomości
 7 3 |    spracowana,~Szła spać wcześnie, ażeby przebudzić się z rana.~
 8 4 |         Miał coś pisać; bojąc się, ażeby nie zasnął,~Zażył, kichnął,
 9 5 |        wielką sławą:~Trzebaż było, ażeby jeden kaptur popi,~Wyrwawszy
10 5 |       Śmiałbym upraszać młodzieży,~Ażeby po staremu bawić u wieczerzy,~
11 5 |       zaczął wkoło siebie żegnać~I ażeby tym pewniej straszne sny
12 6 |     siostrą swą, Koroną,~I żądają, ażeby Polskę przywrócono.~Tymczasem
13 6 |        szczędzą wielkich usiłowań,~Ażeby stanowisko zająć konopiane,~
14 7 |             On pierwszy zabraniał,~Ażeby się chłop przed nim do ziemi
15 9 |          łączy prośby do łez Zosi,~Ażeby miano większy wzgląd na
16 9 |          staje, na żołnierzy woła,~Ażeby zaprzestali bitwę tak bezładną,~
17 11|            mieszki dmucha.~Wojski, ażeby ogień tem łacniej rozpalać,~
18 11|           ogród puścił po kryjomu,~Ażeby szczwaczów zgodzić zbyt
19 11|         czoło~I oczy pokazała; ci, ażeby wkoło~Raczyła się obrócić;
20 12|        jeśli piśniesz jedno słowo,~Ażeby ślub mój zerwać, to jak
21 12|       smutku i wzgardy odwrócił,~I ażeby ukarać niewierną kochankę,~
22 12|       guście i w talencie.~Proszą, ażeby zagrał, podają cymbały;~
23 Ob|         dołu do góry siekierą tak, ażeby korę i miazgę rozerznąwszy,