Ksiega

 1 1 |     galowy; szeptali niejedni,~Że zbyt wykwintny na wieś i na dzień
 2 1 |          Zwano go kaznodzieją, że zbyt lubił gesta).~Teraz ręce
 3 2 |      kanonicznie z sobą powiązani~Zbyt bliskim pokrewieństwem;
 4 2 |        udać się nie może:~Jeszcze zbyt wcześnie, jeszcze na pniu
 5 2 | zwycięstwa".~ ~Telimena, znudzona zbyt długimi swary,~Chciała wyjść
 6 3 |           prześliczną dziewczyną.~Zbyt często wielka dusza, myśl
 7 3 |           ręku widzi tylko badacz zbyt ciekawy~Nagą łodygę szarozielonawej
 8 3 |           że jeszcze za wcześnie, zbyt młodzi-~Rozpatrzmy się,
 9 5 |          blondyn! blondyni nie są zbyt namiętni!~A Tadeusz? prostaczek!
10 5 |     gorzkim uśmiechem: "Mój domek zbyt mały~Nie ma godnego miejsca
11 6 |         oddać. W szable nie byłem zbyt tęgi,~Wszakże bierali ludzie
12 6 |            Ani ogar wywietrzy dla zbyt tęgiej woni.~W konopiach
13 6 |     próżno byś macał:~Może Maciej zbyt wojnę lubił; zwyciężony~
14 8 |       tudzież z innych znaków;~Bo zbyt często słyszano krzyk złowieszczych
15 8 |          jakby czekając na trupy.~Zbyt często postrzegano, że psy
16 8 |         zatwardził;~Żeś je zdobył zbyt łacno, zbyt prędkoś niem
17 8 |         Żeś je zdobył zbyt łacno, zbyt prędkoś niem wzgardził!~
18 9 |       stary, czy nie dojrzał, czy zbyt się zapalił,~Bo nim szyje
19 10|        bez winy:~Ksiądz Robak, że zbyt czynnie rozszerzał nowiny,~
20 10|     zapalić płomienie,~Ale mi dał zbyt piękny przykład ten młodzieniec,~
21 10|          przyćmione łzami~I pierś zbyt pełną i już wybuchnąć gotową,~
22 11|          Ażeby szczwaczów zgodzić zbyt łatwą zdobyczą.~Staruszek