Ksiega

 1 1 |        znajome dawne.~Też same widzi sprzęty, też same obicia,~
 2 1 | najlepiej z wieczora~Gospodarz widzi, w jakim stanie jest obora;~
 3 1 |        i że się stempel na nim widzi,~Więc szanują przyjaciół
 4 3 |   rozleci się puchem,~A w ręku widzi tylko badacz zbyt ciekawy~
 5 3 |    taką ozwał się przemową:~ ~"Widzi Aśćka, od czasu jak tu u
 6 3 |        jako wojażera wyślij".~"Widzi Siostra - rzekł Sędzia,
 7 3 |        No, to i cóż robić!~Bóg widzi, szczerze chciałem interesu
 8 5 |    tłoczą się i wiją:~Klucznik widzi Horeszki, swoje dawne pany,~
 9 5 |     się, zadzwoniło w uszach -~Widzi tłum szlachty konnej, błyszczą
10 8 |    klucza zagląda przez zamek.~Widzi rzecz dziwną! Sędzia i Robak
11 8 |        drogę zaszło; spójrzał, widzi marę,~Całą w bieliźnie,
12 8 |  Wyskoczył wpół ubrany Sędzia; widzi zgraję~Zbrojną, myśli, że
13 9 |   życia; przemknął jedno oko~I widzi! istne zmory! dwie okropne
14 9 |      własnego rapiera;~Patrzy, widzi przy oknie ludzi uzbrojonych,~
15 9 |       I spojrzał na plac boju; widzi, że błyszcząca~Fala bagnetów
16 9 |  krzycząc bieży~Na ratunek, bo widzi: jegry na cel wzięli~Ostatniego
17 9 |     kto inny zabije,~To, Major widzi, Major hańby swej nie zmyje.~
18 9 |       kręcąc ostrze Scyzoryka.~Widzi to Ksiądz, zabiega Klucznikowi
19 10|     jak łotr, jak zabojca?~Bóg widzi, jak pragnąłbym, ale z tej
20 10|      brakło mu oddechu.~ ~"Bóg widzi - rzecze Klucznik -~szczerze
21 11|    oprócz spółleśników -~Teraz widzi: na niebie dziwna łuna pała,~
22 12|        się umyka; gdy to Zosia widzi,~Podbiega i na białej podaje