Ksiega

 1 2 |        I spał twardo, aż zimny wiatr w oczy mu wionął,~Gdy skrzypiące
 2 2 |        biały, długi,~Połami na wiatr puścił; z tyłu konno sługi~
 3 2 |      mniejszym zakładem.~Słowo wiatr, w sporach słównych nigdy
 4 3 |     obłokiem~Obwiani, idąc, na wiatr puszczają zasłony,~Ciągnące
 5 3 |        nie piękniejsze stokroć wiatr i niepogoda?~U nas dość
 6 3 |     gęsi lub łabędzi,~A z tyłu wiatr jak sokoł do kupy je pędzi;~
 7 4 |     lekkie potrąciły ręce?~Czy wiatr ruszył? Tadeusz długo patrzył
 8 4 |     przyprawił,~Słuchał, aż mu wiatr przyniosł, wiejący od puszczy,~
 9 4 |   Ryknął; potem beczenie żubra wiatr rozdarło.~ ~Tu przerwał,
10 4 |       nowina.~Nie puści ona na wiatr żadnego ładunku,~Od książęcia
11 5 |  straszliwym~Leci; rozpięta na wiatr szumi taratatka,~Z lewego
12 6 | przysiada coraz, wznosi kitę~I wiatr nią jak wachlarzem ku swym
13 6 |     chmury,~Ale coraz spadała; wiatr rozwinął dłonie~I mgłę muskał,
14 6 |  kwiaty - tak dziś ziemię całą~Wiatr tumanami osnuł, a słońce
15 8 |        nie i zarazem, jakby go wiatr zdmuchnął,~Zniknął z oczu;
16 9 |    węglach kowalskich podkowa.~Wiatr wzmagał się i pędził obłoki
17 9 |   zimnym prószy,~Z tyłu za nim wiatr leci i deszcz znowu suszy,~
18 10|        obległo~Ogromną chmurą; wiatr ją pędził coraz chyżej,~
19 10| gałęzie, lecą traw przekosy~Na wiatr, jako garściami wyrywane
20 10|     serca oddala.~Czas jest to wiatr: on tylko małą świecę zdmuchnie,~
21 11|        uszy,~Wytknęły pyski na wiatr i drżą niecierpliwie,~Jak
22 12|        Sypią się, rzekłbyś, iż wiatr jesienny powiewa;~Na koniec