Ksiega

 1 1 |           Jak na szalach żebyśmy nasz ciężar poznali,~Musim kogoś
 2 1 |     pijem.~Często na awanpostach nasz z Francuzem gada,~Pije wódkę;
 3 3 |    Niebios, niebios potrzeba!" ~"Nasz malarz Orłowski -~Przerwała
 4 4 |      praw własności, która świat nasz kłóci,~Nie znają pojedynków
 5 5 |       Skórę Jaśnie Wielmożny Pan nasz Podkomorzy~Temu da, kto
 6 5 |          tryumfalny,~Jaki piękny nasz powrót, rycersko-feudalny!~
 7 6 |     ciągnie polskie wojsko całe,~Nasz Józef, nasz Dąbrowski, nasze
 8 6 |         wojsko całe,~Nasz Józef, nasz Dąbrowski, nasze orły białe!~
 9 7 |          tydzień jeden - tak lud nasz Prusaków wychłostał~I wygnał,
10 7 |        He, cóż myślisz, Macieju, nasz ojcze Króliku?"~ ~Skończył.
11 7 |        sprzeczka?~Jest marszałek nasz Maciej, a laska Rózeczka".~"
12 7 |   obejdziem się sami;~Niech żyje nasz marszałek, Maciek nad Maćkami!~
13 10|       wczoraj się dowiedział,~Że nasz Tadeusz szczerze zakochany
14 10|           Niech się inaczej spór nasz zalotny rozstrzygnie:~Walczmy,
15 11|      Niemna ciągnęli dwaj wodze:~Nasz Książę Józef i król westfalski
16 11|         Woźny rzecze:~"Iż proces nasz skończy się dziwnie, ja
17 11|        Zosi,~O której rękę teraz nasz Tadeusz prosi,~Było przed
18 12|      tych ziem nadanie~Zmniejszy nasz dochod; w miernym musimy
19 12| Uszlachcić i ogłosić, że im herb nasz dajem,~Pani udzieli jednym
20 12|        cudem.~Żyj i wojuj, o, ty nasz!..."~Mówiąc, ciągle szlochał.~
21 Ob|   jadalnych.~ ~ ~Ks. III w. 620:~Nasz malarz Orłowski.~Znany malarz
22 1 |      świat jest boży, tak on był nasz własny!~Jakże tam wszystko