Ksiega

 1 2 |           szlacheckich pomniejszy lud rodził,~Że one tym są muchom,
 2 5 |        powrót, rycersko-feudalny!~Lud z kwiatami spotykał nas -
 3 7 |      wojny jak na czterech tuzów:~Lud bitny, a od czasów pana
 4 7 |     Pełzną, ciągną pojazdy, które lud tam zowie~Wageny i fornalki;
 5 7 |  powstania!~W tydzień jeden - tak lud nasz Prusaków wychłostał~
 6 7 |           Wołał Prusak - bo jakże lud ruszy za nami?~Gdzie pójdzie,
 7 8 |      niewymownym przeczuciem cały lud litewski~Poglądał każdej
 8 8 | targowiczanów, jak za tą kometą -~Lud prosty, choć w publiczne
 9 8 |        wróżbą zdrady.~Słychać, że lud dał imię m i o t ł y tej
10 11|    widział w naszym kraju!~Ciebie lud zowie dotąd rokiem urodzaju,~
11 11|    wonczas z wyraju~Za ptastwem i lud ruszył do naszego kraju,~
12 11|        naszych legijonów,~Których lud znał imiona i czcił jak
13 11|   oficerów kilku, tłum żołnierzy;~Lud ich otacza, patrzy, ledwie
14 11|      maleńka~Całego zgromadzenia; lud na trawie klęka,~Patrząc
15 11|           Jacka chwały.~Tymczasem lud na klęczkach Anioł Pański
16 12|      zdrowie!" -~Rzekł Dąbrowski; lud krzyknął: "Niech żyją Wodzowie,~
17 12|   Wodzowie,~Wiwat Wojsko!" "Wiwat Lud, wiwat wszystkie Stany!"~
18 12|     odprawię, biedni będą płakać;~Lud przy innej muzyce nie potrafi
19 12|    Niechaj ci zaczną, niech się i lud podweseli,~Potem będziem
20 Ob|    zabytki kości kopalnych, które lud uważa za kości olbrzymów.~ ~ ~
21 Ob|            Stąd przenośnie nazywa lud wyrajem kraje ciepłe i w
22 1 |          szczerze~I dłużej niż tu lud po bohaterze.~ ~I przyjaciele