Ksiega

 1 1 |         grzmi oręż, a nam starym serca rosną,~Że znowu o Polakach
 2 2 |       Dostałam mdłości, spazmów, serca palpitacji.~ ~Może by gorzej
 3 4 |          Wyrżnięty był w kształt serca, wpadło do ciemnicy~Słupem
 4 4 |        Lecz obce mu ich wnętrzne serca tajemnice;~Wieść tylko albo
 5 5 | zawierzcie~I waszej rejterady do serca nie bierzcie,~Kochany Tadeuszku
 6 6 |      wtem usłyszał tarkot, uczuł serca drżenie,~Chciał uciec, gdy
 7 8 |    żarzewiem,~Bo Rejtan wziął do serca, okazyi czekał~I dobrą sztukę
 8 8 |   znajdziesz kochankę godniejszą~Serca twojego, znajdziesz bogatszą,
 9 8 |         litość,~I jeżeliby badał serca swego skrytość,~Może by
10 8 |  wieczerzy,~Chwyta wszystkich za serca, myśl wszystkich odmienia,~
11 9 |         Mazury!"~Dodawszy wzajem serca, biegą na Moskali;~Nadaremnie
12 10|          Jako kiedy się serce od serca oddala.~Czas jest to wiatr:
13 10|        zrywając wieniec~I biegąc serca swego doświadczać w przeszkodach~
14 10|       mam prawa, przebaczam mu z serca,~Ale i on...~ ~Żeby już
15 10|            Ach! kto choć na dnie serca ma dla przyjaciela~Choćby
16 10|          bywać w zamku, miłość z serca wykorzenić,~Puścić w niepamięć
17 11|         ludem;~Ogarnęło Litwinów serca z wiosny słońcem~Jakieś
18 11|          wielkiej wagi;~Radź się serca własnego, niczyjej powagi~
19 11|      szczerze,~Wpadły mnie aż do serca; odtąd Panu wierzę,~Że mnie
20 12|         mnie kochasz, czyś dotąd serca nie odmienił,~Czyś gotów,
21 12|       nawet bez obowiązania!~Dwa serca, pałające na dwóch końcach