Ksiega

 1 2 |         Staje pobladły, drżący i prawie bez duszy.~<<Jak śmiesz>> -
 2 3 |       łaski jego mam też fundusz prawie cały,~Ma więc prawo rozrządzać. -
 3 3 |            Telimena, zdziwiona i prawie wylękła,~Podnosiła się coraz,
 4 4 |          To mi to po szlachecku, prawie rura w rurę.~Pojedynek ten
 5 4 |  Strzelać się, śmierć niechybna! prawie rura w rurę.~Oba tęgo strzelali. - <<
 6 4 |       krzyk: <<Toż śmierć pewna! Prawie rura w rurę!>>~A ja w śmiech,
 7 5 | prostaczek! poczciwy chłopczyna!~Prawie dziecko! raz pierwszy kochać
 8 6 |         i s k a.~Teraz ich każda prawie używa rodzina,~A rzadki
 9 6 |   gęściej przybywało.~Dobrzyńscy prawie wszyscy; sąsiadów niemało~
10 7 |         Szlachta Bracia! ja przy prawie stoję.~Wszak Hrabia wygrał,
11 8 |         zaś Waszmościom jest, że prawie wszyscy,~Ile ich zapamiętać
12 9 |     rozkazy.~ ~Stała w ogrodzie, prawie pod samym parkanem,~O który
13 10|         I ciemność gruba, gęsta, prawie dotykalna.~Znowu deszcz
14 10|  stronnika,~Dawnego przyjaciela, prawie domownika,~Z którym pił
15 10|      Moskala;~Ledwiem przyłożył, prawie nie mierzył - wypala!~Wiesz!...~*~ ~
16 11|          miłostki; więc ze łzami prawie~Skupili się do stołu, patrzyli
17 12|       Przyjeżdżasz bardzo późno, prawie po obiedzie".~ ~"Jem wcześnie -
18 12|     Sędzia - po owem zwycięstwie~Prawie wszyscy Dobrzyńscy schronili
19 Ob|      władza wykonawcza nie miała prawie żadnej policji pod swemi
20 Ob|         zbrojne napaści, a gwałt prawie nigdy nie uszedł bezkarnie.
21 Ob|     umarł w Saint Domingo i cała prawie Legia tam zginęła. W emigracji