Ksiega

 1 2 |          sieni:~"Tu - rzekł - dawni panowie, dworem otoczeni,~Często
 2 2 |          kosztował wsi kilka!~I wy, Panowie, pójdźcie za starych przykładem~
 3 2 |          Wzięła koszyczek z kołka: "Panowie, jak widzę,~Chcecie zostać
 4 2 |            sporu,~A więc krzyknął: "Panowie, po grzyby do boru!~Kto
 5 4 |            Waszmościom, moi Mościwi Panowie!~Co się tabaki tyczy, hem,
 6 4 |          przynajmniej za co,~Bo to, Panowie, nie jest ow szarak ladaco,~
 7 4 |         podnosząc i kulę na dłoni:~"Panowie - rzekł - ta kula nie jest
 8 4 |       paszczęki! Tak mu zęby wybić!~Panowie! Długo żyję, jednego widziałem~
 9 5 |           Sędziemu,~Prosząc o głos; panowie na ten ukłon niemy~Odkłonili
10 5 |       zazdrościli sławie szlachcica panowie,~Owszem u stołu pierwsi
11 6 |           rzecz pewna, gdy z nią są panowie.~Biegę do niego zaraz". ~ ~"
12 7 |        wiemy sami!~Bracia Szlachta! Panowie! potrzeba rozsądku!~Dobrodzieje!
13 7 |          przez gońców.~Nie sami tu, Panowie Dobrzyńscy, jesteście;~Z
14 7 | wzniesionemi ku szlachcie ramiony:~"Panowie Bracia! aj! aj! a na boskie
15 7 |         będzie nic z tego.~Nie tak, Panowie Bracia, w Wielko - Polszcze
16 7 |          kłaniając się nisko~ ~"Nu, Panowie Dobrzyńscy, ja sobie żydzisko;~
17 9 |              wyśmienicie, przednie!~Panowie oficery, kto poluje we dnie,~
18 10|            grosze sobie zabierzcie, Panowie.~U mnie jest kapitański
19 10|           więc do Księstwa uciekać, Panowie,~A mianowicie Maciej, co
20 Ob|       szanowano prawa, najmożniejsi panowie nie śmieli się opierać wyrokom,
21 Ob|           strzałem zwierza powalił. Panowie zrazu gniewali się, potem