Ksiega

 1 1 |  smutno, że nam, ach! tak się lata wleką~W nieczynności! a
 2 1 |    obławy~Przypominał mu jego lata młodociane,~Kiedy miał strzelców
 3 1 |      były zabawy, spory w one lata~Śród cichej wsi litewskiej,
 4 3 |      o tem?" ~"Jużci, w młode lata -~Rzekł Sędzia - nieźle
 5 3 |   czeladnika, który terminuje lata,~Ażeby nabył trochę znajomości
 6 5 |       użyć świata, póki służą lata!~ ~Tak myśląc, po alkowie
 7 5 |     stolicy~Urosłaś. Choć dwa lata mieszkasz w okolicy,~Nie
 8 5 |  zabity dziś w boru~Przez dwa lata wystarczy na kuchnię klasztoru.~
 9 5 |       I sami się zabawim. Dwa lata tu siedzę,~Jakąż bitwę widziałem?
10 6 | odmłodził:~Wspomniał na dawne lata, gdy z pozwami chodził~Po
11 6 |  dotąd, przez winny wzgląd na lata stare,~Odmawiał jego prośbom;
12 7 |       gadać; człek podeszły w lata,~W podróżach swych dalekich
13 7 |  Jeszcze mała, czekaj ze trzy lata,~Jak sama zechce>>. Łotr!
14 8 |     astronomiji słuchałem dwa lata~W Wilnie, gdzie Puzynina,
15 10|    poniewierce przeżyć długie lata,~Walcząc z ludźmi i z losem,
16 10|      wojował przez tak długie lata,~Teraz żegnającego i kędyś
17 11|     im wspominała i młode ich lata,~I dawne ich miłostki; więc
18 12| Ledwie mają czas goście darów lata użyć.~Darmo proszą Wojskiego,
19 12|      przepędziłaś twoje młode lata;~Czyż zgodzisz się żyć na
20 12| przeszłość się uniosły,~W owe lata szczęśliwe, gdy senat i
21 12|     myśl długie swej wędrówki lata~Po lądach, morzach, piaskach