Ksiega

 1 1 |      prędzej w pośrodku zamczyska,~Którego widne były pod lasem zwaliska.~
 2 1 |        Zazdroszczono domowi, przed którego progiem~Stanęła Podczaszyca
 3 1 |           kłótnia o kusego charta,~Którego posiadaniem pan Rejent się
 4 1 |         przychodzi".~ ~Tadeusz, na którego niespodzianie spadał~Grom
 5 2 |          świeżym, wonnym sianie,~Z którego młodzież sobie zrobiła posłanie,~
 6 2 |           I smycz tkany, jedwabny, którego robota~Równie cudna jak
 7 3 |         gonią b o r o w i k i e m,~Którego pieśń nazywa grzybów półkownikiem.~
 8 4 |         Czy żyje wielki Baublis, w którego ogromie~Wiekami wydrążonym,
 9 5 |         się witać wschód miesiąca,~Którego postać oknem spadła na stół,
10 8 |           wije po niebie przeguby,~Którego mylnie W ę ż e m chrzczą
11 8 |            nowogrodzkim posłem~I w którego ja domu od dzieciństwa wzrosłem.~
12 9 |             Wszak Jankiel, szpieg, którego już rząd dawno śledzi,~Jest
13 10|       trząsł całym powiatem!~Mnie, którego Radziwiłł nazywał: kochanku!~
14 10|             żyłeś po żebracku!~Ty, którego pamiętam, gdy zdrowy, rumiany,~
15 11|          ciemnemi~Puszczami chłop, którego dziady i rodzice~Pomarli
16 12|           wielki serwis poglądali,~Którego równie drogi kruszec jak
17 12|          stoi w środku człowiek,~Z którego ust otwartych, z podniesionych
18 12| staropolski sztucznie gotowany,~Do którego pan Wojski z dziwnemi sekrety~
19 12|            w Księstwie;~Zapewne do którego weszli legijonu!"~"W istocie -
20 Ob|        wysmukłym gonią borowikiem,~Którego pieśń nazywa grzybów półkownikiem.~
21 Ob|    wieśniak litewski sadza gościa, którego chce uczcić.~ ~ ~Ks. IV