Ksiega

 1 1 |      wielkie, mniej piękne, niż się dawniej zdały.~I też same portrety
 2 1 |             żyć z ludźmi i światem.~Dawniej na dwory pańskie jachał
 3 1 |            I rzekł: ~ ~"Mój Sędzio, dawniej było jeszcze gorzej!~Teraz
 4 1 |       bardzo dobitnie malował.~(Był dawniej adwokatem pan rejent Bolesta,~
 5 1 |          Wszystkie złośliwe, ostre. Dawniej człek dostatni,~Schedę ojca
 6 2 |           pooraną, posępną, surową.~Dawniej pomiędzy szlachtą z wesołości
 7 2 |         oprawną,~Który, dziś żółty, dawniej zapewne był złoty.~Wkoło
 8 2 |         siwych;~Bo znałem większych dawniej niźli wy myśliwych,~A sądziłem
 9 3 |            Choć Hrabia Telimenę już dawniej widywał~W domu Sędziego,
10 4 | wzwyczajonym!~Ach, bracia! Wszak to dawniej szlachcic na zagrodzie...~("
11 5 |            resztę rozlewa.~Strzelcy dawniej milczeli, druga stołu strona~
12 6 |             nad chmury.~ ~Woźny już dawniej wyszedł ku domowi Hrabi.~
13 6 |      rodzina~Zmniejszona, zubożała; dawniej w pańskich dworach~Lub wojsku,
14 6 |         klatki albo królikarni.~ ~A dawniej był obronny! Pełno wszędzie
15 6 |             tak wiele,~Nazywany był dawniej K u r k i e m n a k o ś
16 7 |            Tylko je egzekwować! Tak dawniej bywało:~Trybunał pisał dekret,
17 10|     dostrzegał,~Przyjmował mnie jak dawniej, a nawet nalegał,~Abym częściej
18 11|           pojęcia trudną.~Wiesz, iż dawniej rad bym był Sopliców rodzinę~
19 11|         pamiętam już dobrze, co się dawniej działo;~Wiem, że wszyscy
20 12|        kobieto, dla mnie niepojęta!~Dawniej w uczuciach twoich byłaś
21 Ob|           Zaszczytne miejsce, gdzie dawniej stawiano bogów domowych,