Ksiega

 1 1 |        Stała młoda dziewczyna. - Białe jej ubranie~Wysmukłą postać
 2 1 |       schowany w drobne strączki białe,~Dziwnie ozdabiał głowę,
 3 3 |         na nich krótkie, jak len białe;~Szyje nagie do ramion;
 4 3 |          tęczę,~Na której główki białe, jak na tle obrazku,~Rzucone
 5 3 |  wysmukłe,~B i e 1 a k i krągłe, białe, szerokie i płaskie,~Jakby
 6 3 |     pośpieszał.~Z wiatrem igrały białe poły szarafana~I wielka
 7 3 |  codzienne,~Patrzcie Państwo, te białe chmurki, jak odmienne!~Zrazu
 8 3 |     rumaków po stepie:~Wszystkie białe jak srebro, zmieszały się -
 9 4 | jasnozłoty,~W drobne, jako śnieg białe, zwity papiloty~Niby srebrzyste
10 4 |         W którym rzędami flaszek białe sterczą głowy;~Wybiera z
11 5 |    między niemi;~Przodem gołębie białe, które w biegu płoszy,~Leciały
12 5 |         Zosia kładnie pończoszki białe, ażurowe,~I trzewiki warszawskie
13 5 |           I trzewiki warszawskie białe, atłasowe;~Tymczasem pokojowa
14 6 |       nasz Dąbrowski, nasze orły białe!~Już są w drodze, na pierwszy
15 6 | siermięgi~Nie noszą, lecz kapoty białe w czarne pręgi,~A w niedzielę
16 6 |       jaskółcze, u progu króliki~Białe skaczą i ryją w niedeptanej
17 9 |        rękę~I szerokim całusem w białe ramię klasnął,~Gdy Tadeusz,
18 9 |          pod lipami twoje ściany białe~Jeśli tam dotąd szlachty
19 9 |           Leżą drwa, trupy, sery białe jako śniegi,~Krwią i mozgiem
20 11|         sosny~I rozpiął skrzydła białe, wczesny sztandar wiosny;~
21 11|       się tuli.~Od ramion świecą białe rękawy koszuli,~Jako skrzydła