Ksiega

 1 3 |         by się ożenił, aby pojął Zosię,~Wychowankę Wać Pani; oboje
 2 5 |        się nie udało podsunąć mu Zosię?~Niebogata, lecz za to urodzeniem
 3 5 |         naradzie~Woła przez okno Zosię bawiącą się w sadzie.~ ~
 4 5 |          słoiki pomady,~Pokrapia Zosię wkoło wyborną perfumą~(Woń
 5 5 |          bramą: to oni!~Wziąwszy Zosię pod rękę, pobiegła do sali.~
 6 5 |   nieszczęśliwym bardzo - poznał Zosię!~Po wzroście i po włosach
 7 6 |          restytuować.~Wziął więc Zosię, Horeszków dziedziczkę ubogą,~
 8 6 |           wziąłem; kazał przyjąć Zosię,~Przyjąłem, hodowałem, myślę
 9 7 |          tobie? A on mówi, że tę Zosię kocha!~Chciałby popatrzyć
10 7 |          Sędziemu: <<Sędzio, daj Zosię dla Saka!>>~On mówi: <<Jeszcze
11 8 |      powiem prawdę; tę panienkę,~Zosię, wychowanicę Stryja, podobałem~
12 8 |          ożenić,~Kiedy kocham tę Zosię; trudno serce zmienić!~Nieuczciwie,
13 8 |           gdybym swatał~Sam Waci Zosię! He! cóż, nie skoczysz z
14 8 |       Tadeuszku! jeśli może Asan Zosię~Zbałamucił i teraz uciekasz?
15 8 |     lubisz,~Zapowiadam Asanu, że Zosię poślubisz,~A nie, to bizun -
16 8 |          stąd? Może Hrabia kocha Zosię szczerze,~Może go ona kocha?
17 10| Zostawiła tę w kraju córkę, małą Zosię,~Kazałem ją hodować.~ ~*~ ~"
18 11|          lichu.~Baby, patrząc na Zosię, gadały po cichu,~Że pewnie
19 11|         ustach zmoczył,~Patrzy w Zosię, rysuje. Ledwie Sędzia zoczył~
20 12|              Jankiel nieźmiernie Zosię lubił; kiwnął brodą~Na znak,