Ksiega

 1 1 |          Dalej w polskiej szacie~Siedzi Rejtan żałośny po wolności
 2 1 |   Tadeusz tam pogląda, gdzie nie siedzi żadna.~To miejsce jest zagadką,
 3 1 |     worończańskim,~A od tylu lat siedzi jak mnich na swym dworze.~
 4 2 |        sędziwe schylając łysiny,~Siedzi i zda się dumać o losach
 5 3 |          naszych, pośród których siedzi?~Prawdziwie, będą z Pana
 6 4 |     miasto Wilno, które w lasach siedzi~Jak wilk pośrodku żubrów,
 7 4 |       woła, by go szukać.~Bliżej siedzi wiewiórka, orzech w łapkach
 8 4 | Litewskiem Księstwie teraz syzma siedzi!"~"Z Częstochowy? - rzekł
 9 4 |        same wąsy hultaj w piekle siedzi.~Chwała Księdzu! Dwom ludziom
10 5 |  polowanie. Wprawdzie nieruchoma~Siedzi z założonemi na piersiach
11 5 |     swych rywalów.~ ~Do Tadeusza siedzi Telimena bokiem,~Pomieszana,
12 6 |    uchodząc kańczuka~Lub pięści, siedzi cicho, aż się pan wyfuka.~
13 6 |        czarnych; w każdej plamie~Siedzi we środku kula jak trzmiel
14 8 |  miesiąca.~Myślałbyś, że u stawu siedzi Świtezianka,~Jedną ręką
15 8 |      stawami w rowie młyn ukryty siedzi;~Jako stary opiekun, co
16 9 |         Dżokeje w pętach, Hrabia siedzi nie związany,~Lecz bezbronny;
17 9 |   Wszakże ten sam Dobrzyński, co siedzi w surducie -~Hej, zdjąć
18 9 |   domownikiem, w karczmie twojej siedzi.~Mogę teraz was wszystkich
19 11|       Dwóch kuchcików przy piecu siedzi, w mieszki dmucha.~Wojski,
20 11|          jarzyny wschodzące;~Tam siedzi, wystraszyć go łacno z rozsadniku~