Ksiega

 1 1|        było.~Wyszedł zmieszany i czuł, że serce mu biło~Głośno,
 2 1|          już sam wewnątrz siebie czuł choroby zaród.~Krzyczano
 3 1|          do kołtuna.~Jeśli kto i czuł wtenczas, że polskie ubranie~
 4 1|     Wiedział, że był przystojny, czuł się rześki, młody,~A w spadku
 5 1|     gośćmi poszedł do stodoły,~A czuł się pomieszany, zły i niewesoły,~
 6 2|    chciał, bo wszędzie tęsknił i czuł się niezdrowym,~Jeżeli nie
 7 2|        Poglądając w twarz starca czuł jakieś wzruszenie,~Rękę
 8 3|          miał ochoty~I widać, że czuł jakieś tajemne kłopoty.~ ~
 9 4|        wesołe było przebudzenie.~Czuł się rzeźwym jak ptaszek,
10 4|   ptaszek, z lekkością oddychał,~Czuł się szczęśliwym, sam się
11 4|          pole".~ ~W istocie, kot czuł z tyłu myśliwych i psiarnie,~
12 5|          się chroni!~ ~Niestety! Czuł Tadeusz, jak jest niepotrzebnie~
13 5|         A przy tem zawiść, którą czuł do Tadeusza,~Tym mocniej
14 5|          Bezwładną kiwnął szyją, czuł, że go sen bierze;~Zaczął
15 6| podskoczył.~Na samą myśl procesu czuł, że się odmłodził:~Wspomniał
16 8|        cóż Telimena powie?~Nie - czuł, że nie mógł dłużej zostać
17 8|          wzdrygnął się młodzian, czuł, że nań zasłużył;~Czuł,
18 8|           czuł, że nań zasłużył;~Czuł, że wyrządził wielką krzywdę
19 8|           mówiło sumnienie;~Lecz czuł, że po tych skargach tem
20 8|          głowy szalonym zawrocie~Czuł niewymowny pociąg utopić