Ksiega

  1 1 |             Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie.~Ile cię trzeba
  2 1 |     ochraniasz z jego wiernym ludem!~Jak mnie dziecko do zdrowia
  3 1 |          bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,~Gdzie panieńskim
  4 1 |           wszerz smugów~Świecą gęsto jak gwiazdy, widać z liczby
  5 1 |           słońca blasku~Świecił się, jak korona na świętych obrazku.~
  6 1 |             się i klasnęła w dłonie,~Jak biały ptak zleciała z parkanu
  7 1 |       świecąca,~Nagła, cicha i lekka jak światłość miesiąca.~Nócąc
  8 1 |    podróżnego barwą spłonęła rumianą~Jak obłok, gdy z jutrzenką napotka
  9 1 |     krzyknęła boleśnie,~Niewyraźnie, jak dziecko przestraszone we
 10 1 |            pudermanie);~Wdział więc, jak mógł najprędzej, niedzielne
 11 1 |       świeciło,~Całe zaczerwienione, jak zdrowe oblicze~Gospodarza,
 12 1 |              Słońce nad nim czerwone jak pożar na dachu;~Wtem zapadło
 13 1 |         gospodarze.~"Pan świata wie, jak długo pracować potrzeba;~
 14 1 |       wylotem kontusza~Otarł prędko, jak kochał pana Tadeusza.~ ~
 15 1 |         goście proszeni.~Sień wielka jak refektarz, z wypukłym sklepieniem~
 16 1 |             pozostało~Puste miejsce, jak gdyby na kogoś czekało.~
 17 1 |           nich jedna króluje postać, jak w pogodę~Lilia jeziór skroń
 18 1 |             Ale co dzień postrzegam, jak młódź cierpi na tem,~Że
 19 1 |            jego nie korzystał dworze~Jak drudzy i wróciwszy w domu
 20 1 |            bo nie na tym kończy się, jak nogą~Zręcznie wierzgnąć,
 21 1 |          rządowy i byle nie w nędzy.~Jak ów Wespazyjanus nie wąchał
 22 1 |              Więc szanują przyjaciół jak pieniądze Żydzi".~ ~To mówiąc
 23 1 |             się człowiek uczy ważyć, jak przystało,~Drugich wiek,
 24 1 |             ważność zarazem poznaje;~Jak na szalach żebyśmy nasz
 25 1 |              śmieli;~I zląkł ich się jak dżumy jakiej cały naród,~
 26 1 |           Nogi miał długie, cienkie, jak od chmielu tyki,~W pończochach,
 27 1 |          Francuzem gada,~Pije wódkę; jak krzykną: ura! - kanonada.~
 28 1 |             tego lubię;~Gładź drużkę jak po duszy, a bij jak po szubie.~
 29 1 |           drużkę jak po duszy, a bij jak po szubie.~Ja mówię, będzie
 30 1 |        wytuza.~U nas w pułku gadano, jak szli na Francuza,~Że Bonapart
 31 1 |           rzędem siedzących i stołem~Jak bilardowa kula toczyła się
 32 1 |          Kusego, albo też Sokoła,~Ci jak znawcy, ci znowu jak naoczne
 33 1 |              Ci jak znawcy, ci znowu jak naoczne świadki.~ ~Sędzia
 34 1 |             Białą twarz, usta kraśne jak wiśnie bliźnięta;~U tej
 35 1 |               wszyscy Soplicowie~Są, jak wiadomo, krzepcy, otyli
 36 1 |        źrenice~Gorzały przeciw sobie jak roratne świéce.~ ~Pierwsza
 37 1 |       pośmiewiska celem,~I jąkał się jak żaczek przed nauczycielem.~
 38 1 |        pożycia nudach i kłopotach,~I jak bawić się trzeba, i jak
 39 1 |              jak bawić się trzeba, i jak czas podzielić,~By życie
 40 1 |           Rejent był zacietrzewiony:~Jak raz zaczął, bez przerwy
 41 1 |              Wyczha! poszli, a zając jak struna - smyk w pole,~Psy
 42 1 |              A on znowu fajt w lewo, jak wytnie dwa susy,~Psy za
 43 1 |              Utopił w Tadeusza wzrok jak bazyliszek.~Asesor mniej
 44 1 |                 Chart bez ogona jest jak szlachcic bez urzędu...~
 45 1 |             gorzkim uśmiechem:~ ~"O, jak mnie to starego i smuci,
 46 1 |  worończańskim,~A od tylu lat siedzi jak mnich na swym dworze.~Nikt
 47 1 |            Wszyscy poszli za gośćmi, jak sługom należy,~Urządzając
 48 1 |           którym świecą gęste kutasy jak kity,~Z jednej strony złotogłów
 49 1 |      książeczkę z kieszeni,~Która mu jak Ołtarzyk złoty zawsze służy,~
 50 1 |        świadki;~I ogląda sam siebie, jak w żupanie białym,~W granatowym
 51 1 |           Niemna brzegów~Odbiła się, jak od skał, od Moskwy szeregów,~
 52 1 |           wieścią dla Rosyi straszną jak zaraza.~ ~Przecież nieraz
 53 1 |        Której już bronić nie mógł... Jak go wtenczas cała~Rodzina
 54 1 |        wtenczas cała~Rodzina pańska, jak go czeladka ściskała,~Zanosząc
 55 1 |           się przyciągnąć do Polski,~Jak on rodaków zbiera na Lombardzkiem
 56 1 |         zbiera na Lombardzkiem polu;~Jak Kniaziewicz rozkazy daje
 57 1 |             sto krwawych sztandarów;~Jak Jabłonowski zabiegł, aż
 58 1 |         takim wyrzekł tonem~Do ludu, jak oficer stojąc przed szwadronem;~
 59 2 |              Bo na Litwie myśliwiec, jak okręt na morzu,~Gdzie chcesz,
 60 2 |           buja po przestworzu!~Czyli jak prorok patrzy w niebo, gdzie
 61 2 |       widnych strzeleckiemu oku,~Czy jak czarownik gada z ziemią,
 62 2 |           Zaszumiał, strasząc wróble jak kometa cary;~Zaś jastrząb,
 63 2 |           błękity,~Trzepie skrzydłem jak motyl na szpilce przybity,~
 64 2 |             otworu czarnej strzechy, jak z warkocza wstęgi;~I słońce
 65 2 |            promykiem poranka~Draźni, jak dziewczę kłosem budzące
 66 2 |              gęgnął gęsior, a za nim jak echo~Odezwały się chorem
 67 2 |           Tak kręcił się, że w siano jak w wodę utonął,~I spał twardo,
 68 2 |             dojeżdżaczów smycze,~Psy jak szalone cwałem śmigają po
 69 2 |               Rozmawiali przyjaźnie, jak ludzie honoru~Idąc na rozstrzygnienie
 70 2 |            pod opoką siedział martwy jak opoka.~Tymczasem kurz na
 71 2 |            konno sługi~W kapeluszach jak grzybki, czarnych, lśniących,
 72 2 |              niebo poglądał żałośnie~Jak kot, gdy ujrzy wróble na
 73 2 |          strzelby błąkał się po gaju~Jak rekrut zbiegły; często siadał
 74 2 |       schyliwszy głowę nad potokiem,~Jak czapla wszystkie ryby chcąca
 75 2 |           naciętą od licznych kordów jak nasieka;~Gładził ją ręką,
 76 2 |              wnoszono zdrowie, trąby jak w dniu sądnym~Grzmiały z
 77 2 |         córki Kasztelana,~Który był, jak wiadomo, wujem mego Pana.~
 78 2 |         jedyne dziecię,~Córkę piękną jak anioł; więc się zalecało~
 79 2 |      częściej jeździł,~W końcu u nas jak w swoim domu się zagnieździł~
 80 2 |       Wziąłem go na cel, zbójca stał jak skamieniały!~Dwa razy dałem
 81 2 |            Korelicze,~Upiekł się tam jak piskorz; a tych nie policzę,~
 82 2 |               Ciebie osadzę w murach jak mego burgrabię;~Twoja powieść,
 83 2 |            daleką stronę~Wtoczył się jak gość między buraki czerwone.~
 84 2 |              mami.~W środku kwiatów, jak pełnia pomiędzy gwiazdami,~
 85 2 |         patrzył z wyciągniętą szyją, jak dziobaty~Żuraw, z dala od
 86 2 |             chwilę, aż się uspokoił,~Jak woda, którą ptaszek skrzydłami
 87 2 |           potem gwar i krzyk wesoły,~Jak w ulu pustym, kiedy weń
 88 2 |              butelki;~Mężczyźni, tak jak weszli, w swych zielonych
 89 2 |            do śmietanki.~Takiej kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym
 90 2 |            barbarzyństwa~Polować tak jak u nas, bez żadnego względu~
 91 2 |      dziedzica wiedzy;~Wiosną równie jak latem zbiegać pola, knieje,~
 92 2 |       batystową chusteczką ramiona,~"Jak mamę kocham - rzekła - Hrabia
 93 2 |               Gdy im nieraz mówiłam, jak tam z wielu względów~Godna
 94 2 |              pamiątkę; rozumna, żywa jak wiewiórka,~Mam jej portrecik,
 95 2 |         drżący i prawie bez duszy.~<<Jak śmiesz>> - krzyknął Kiryło
 96 2 |            być psem, nie jeleniem.~<<Jak to? - krzyknął Kiryło -
 97 2 |            że dwie odskoczyły głowy,~Jak rozdarte piorunem dwie drzewa
 98 2 |              nagłym wybuchem hałasu.~Jak strzelcy gdy na lisa zaciągną
 99 2 |           strzelców i psów tłuszczy,~Jak gdyby się ozwały wszystkie
100 2 |         natrafi na przedmiot wielki, jak na dzika.~Dzikiem rozmów
101 2 |         gdzie szmer jeszcze słyszał, jak ksiądz kropielnicą,~Tam
102 2 |             trzonek z powagą do góry~Jak laskę marszałkowską, nakazał
103 2 |              jest dziś taki strzelec jak szlachcic Żegota,~Co kulą
104 2 |          którego robota~Równie cudna jak kamień, co się na nim świeci.~
105 2 |         koszyczek z kołka: "Panowie, jak widzę,~Chcecie zostać w
106 3 |        otwory~I wcisnął się po cichu jak wilk do obory;~Nieszczęściem,
107 3 |        suchego agrestu.~Ogrodniczka, jak gdyby zlękła się szelestu,~
108 3 |           rękach, po trawie,~Skacząc jak żaba, cicho, przyczołgał
109 3 |               włosy na nich krótkie, jak len białe;~Szyje nagie do
110 3 |              Na której główki białe, jak na tle obrazku,~Rzucone
111 3 |            wkoło kręgiem pawich oczu~Jak wiankiem gwiazd, świeciły
112 3 |             gwiazd, świeciły w zbożu jak w przezroczu,~Pomiędzy kukuruzy
113 3 |       pleciona,~A powiewna od wiatru jak lekka zasłona.~ ~Nad gęstwą
114 3 |             kłosów i badylów~Wisiała jak baldakim jasna mgła motylów~
115 3 |         poczwórne skrzydełka,~Lekkie jak pajęczyna, przejrzyste jak
116 3 |           jak pajęczyna, przejrzyste jak szkiełka,~Gdy w powietrzu
117 3 |           Zbliżył się, czołgając się jak wąż przez zagony;~Aż wyskoczył
118 3 |        ramiona,~I zrywała się lecieć jak kraska spłoszona,~I już
119 3 |            się, lecz musiała wrócić,~Jak niechętny duch, wróżka przyzwany
120 3 |            Jej kolana i tuląc główki jak pisklęta~Pod skrzydło matki.
121 3 |             W tym cię parku zamkowym jak zaklętą strzeże!~Godna,
122 3 |               odtąd twem skinieniem,~Jak rządzisz sercem mojem, tak
123 3 |      rozweselonym słuchała obliczem.~Jak dziecię lubi widzieć obrazki
124 3 |            dom o tysiąc kroków widny jak na dłoni,~A Hrabia drogi
125 3 |           blisko ogrodu?~Czy na wsi? Jak to było, żem Panny we dworze~
126 3 |          wielka ukryta~W samotności, jak róża śród lasów rozkwita;~
127 3 |           kilkoro przodem~Zaganiając jak gąski, szła dalej ogrodem.~ ~
128 3 |              w ogrodzie;~Dusza jego, jak ziemia po słońca zachodzie,~
129 3 |            Kibić miała wysmukłą, ale jak nieskładną!~A owa pulchność
130 3 |              głowę odwracał od sadu,~Jak złodziej od śpichlerza,
131 3 |              rozpuszczonych szatach, jak śnieg jasnych;~Tamten pod
132 3 |       jasnych;~Tamten pod kapeluszem jak obręcz szerokim,~Ten z gołą
133 3 |              Ten z gołą głową; inni, jak gdyby obłokiem~Obwiani,
134 3 |       zasłony,~Ciągnące się za głową jak komet ogony.~Każdy w innej
135 3 |            siebie, niby senny kroczy~Jak po linie, ni w prawo, ni
136 3 |              się strony~Aż do ziemi, jak gdyby wybijać pokłony.~Jeżeli
137 3 |      kapelusze,~Stąd biali wyglądają jak czyscowe dusze.~Młodzież
138 3 |             napełnione;~K o ź l a k, jak przewrocone kubka dno wypukłe,~
139 3 |        napełniona~P u r c h a w k a, jak pieprzniczka - zaś innych
140 3 |              szal powiewny, czerwony jak krwawnik,~I podobna pływaczce,
141 3 |              szalu,~W sukni długiej, jak gdyby w powłoce koralu,~
142 3 |            lica,~Wydawała się z dala jak pstra gąsienica,~Gdy wpełźnie
143 3 |        prosto, przysuwał się bokiem.~Jak strzelec, gdy w ruchomej
144 3 |                Widzi Aśćka, od czasu jak tu u nas gości~Tadeuszek,
145 3 |           wstała nieco i usiadła.~ ~"Jak mamę kocham - rzekła - czy
146 3 |              pomiędzy ludzie, prosto jak wędrowca,~Jak czeladnika,
147 3 |         ludzie, prosto jak wędrowca,~Jak czeladnika, który terminuje
148 3 |    wstrząsając nad uchem,~Odpędzając jak owad nieprzyjemne słowa~
149 3 |      pasterskim rumieńcem,~Leszczyna jak menada z zielonemi berły,~
150 3 |           zielonemi berły,~Ubranemi, jak w grona, w orzechowe perły;~
151 3 |            liśćmi wzięły się za ręce~Jak do tańca stające panny i
152 3 |           kark garbaty,~Wspiera się, jak na grobów połamanych słupach,~
153 3 |        naszemi?~Czy aloes z długiemi jak konduktor pałki?~Czy cytryna,
154 3 |           wygląda na grobie:~Jest to jak lokaj Niemiec we dworskiej
155 3 |      warkoczy!~Niema z żalu, postawą jak wymownie szlocha!~Czemuż
156 3 |             przy Cesarzu, na dworze, jak w raju,~A nie uwierzy Hrabia,
157 3 |          raju,~A nie uwierzy Hrabia, jak tęsknił po kraju!~Lubił
158 3 |            Te Państwa niebo włoskie, jak o niem słyszałem,~Błękitne,
159 3 |           Błękitne, czyste, wszak to jak zamarzła woda!~Czyż nie
160 3 |            przykład jesienna~Pełźnie jak żółw leniwa, ulewą brzemienna~
161 3 |          ziemi spuszcza długie smugi~Jak rozwite warkocze, to są
162 3 |              strugi;~Chmura z gradem jak balon szybko z wiatrem leci,~
163 3 |           Państwo, te białe chmurki, jak odmienne!~Zrazu jak stada
164 3 |         chmurki, jak odmienne!~Zrazu jak stada dzikich gęsi lub łabędzi,~
165 3 |              łabędzi,~A z tyłu wiatr jak sokoł do kupy je pędzi;~
166 3 |           niebios sklepie~Przelatują jak tabun rumaków po stepie:~
167 3 |              stepie:~Wszystkie białe jak srebro, zmieszały się -
168 3 |              białego: była to rączka jak lilija;~Pochwycił ją, całował
169 3 |          usty po cichu~Utonął w niej jak pszczoła w liliji kielichu;~
170 3 |         smutny wcale ani pogrzebowy,~Jak się Hrabiemu zdało, owszem,
171 3 |             rzucał dokoła wejrzenie,~Jak gdyby kogoś szukał; z wolna
172 3 |          którym wisiał gruby zegarek jak gruszka:~"Jutro - rzekł -
173 4 |         Wilno, które w lasach siedzi~Jak wilk pośrodku żubrów, dzików
174 4 |              Z tego to miasta Wilna, jak z rzymskiej wilczycy,~Wyszedł
175 4 |  Olgierdowicy,~Równie myśliwi wielcy jak sławni rycerze,~Czyli wroga
176 4 |             których niegdyś pełzałem jak dziecię...~Czy żyje wielki
177 4 |            którym cień wasz tak miły jak ptakom.~Wszak lipa czarnolaska,
178 4 |               gałęzie u góry~Wisiały jak zielone, gęste, niskie chmury;~
179 4 |           wiszące szalało.~ ~Na dole jak ruiny miast: tu wywrot dębu~
180 4 |      ogromnego zrębu;~Na nim oparte, jak ścian i kolumn obłamy:~Tam
181 4 |        drzewa źwierz żółtawym pasem,~Jak promień, kiedy wpadłszy
182 4 |         dziobem nie przestaje pukać,~Jak dziecko, gdy schowane woła,
183 4 |          zawiesiła kitkę nad oczyma,~Jak pióro nad szyszakiem u kirasyjera;~
184 4 |    niewidzialny otwór pnia przepada,~Jak wracająca w drzewo rodzime
185 4 |         Ubrany padłszy w łóżko, spał jak bobak w norze.~Nikt z młodzieży
186 4 |       przebudzenie.~Czuł się rzeźwym jak ptaszek, z lekkością oddychał,~
187 4 |           oczu,~Szeroko otworzonych, jak zwykle wejrzenie,~Kiedy
188 4 |         roztulone nieco,~I ząbki, co jak perły śród koralów świecą,~
189 4 |             dłonią~Różową, same całe jak róże się płonią.~ ~Tadeusz
190 4 |            od słońca blasku~Świeciły jak korona na świętych obrazku.~ ~
191 4 |         krzyku,~Teraz pusto i głucho jak na mogilniku:~Wszyscy ruszyli
192 4 |        nadstawił~Uszu i ręce do nich jak trąbki przyprawił,~Słuchał,
193 4 |           więc flintę, skoczył nań i jak opętany~Pędził ku karczmom,
194 4 |          postawił Soplica.~W tamtej, jak w swym dziedzictwie, rej
195 4 |      dziedziczym.~ ~Karczma z przodu jak korab, z tyłu jak świątynia:~
196 4 |             przodu jak korab, z tyłu jak świątynia:~Korab, istna
197 4 |          kolumn rzędzie;~Kolumny, co jak wielkie architektów dziwo,~
198 4 |            wyrzezane sklutem,~Krzywe jak szabasowych ramiona świeczników;~
199 4 |            gdy się modląc kiwa:~Dach jak czapka, jak broda strzecha
200 4 |        modląc kiwa:~Dach jak czapka, jak broda strzecha roztrzęśniona.~
201 4 | roztrzęśniona.~Ściany dymne i brudne jak czarna opona,~A z przodu
202 4 |              z przodu rzeźba sterczy jak cyces na czole.~ ~W środku
203 4 |          środku karczmy jest podział jak w żydowskiej szkole:~Jedna
204 4 |              niej i kichała szlachta jak możdzerze.~ ~"Reverendissime -
205 4 |          idzie aż do czuba;~Od czasu jak nos dźwigam (tu głasnął
206 4 |           przez połowę,~Lecz nas drą jak na łyka". - "Cham! - Skołuba
207 4 |             tyś, chłopie, przywyknął~Jak węgórz do odarcia; lecz
208 4 |               Wszyscy jedynogłośnie, jak na dane hasło,~Krzyknęli: "
209 4 |             malowaną armiją, malenką~Jak rój much; w środku jeden
210 4 |          wódz orszaku;~Spinał konia, jak gdyby chciał skakać w niebiosa,~
211 4 |              tak świeci się w złocie jak szczupak w szafranie".~"
212 4 |          strzelą,~To Moskale półkami jak trawa się ścielą.~Półk za
213 4 |             się oczy mrużą,~A Moskal jak nas trzymał, tak trzyma
214 4 |               Jakże to dom oczyścić? Jak to Ksiądz rozumie?~Jużci
215 4 |          Szczęśliwy człowiek, trafił jak ksiądz do Zubkowa".~"I do
216 4 |          brodate,~Siedzą wokoło wody jak czarownic kupa~Grzejąca
217 4 |              A za tą mgłą na koniec (jak wieść gminna głosi)~Ciągnie
218 4 |          świat ich plemiona;~W niej, jak w arce Noego, z wszelkich
219 4 |           dla płodu.~W samym środku (jak słychać) mają swoje dwory:~
220 4 |          bystry~I żarłoczny Rosomak, jak czujne ministry;~Dalej zaś,
221 4 |          czujne ministry;~Dalej zaś, jak podwładni szlachetni wasale,~
222 4 |       pojedynków ni wojennej sztuki.~Jak ojce żyły w raju, tak dziś
223 4 |          niemało czasu~Już przeszło, jak ogary wpadły w otchłań lasu.~ ~
224 4 |       myśliwi natężają ucha;~Próżno, jak najciekawszej mowy, każdy
225 4 |               Psy nurtują po puszczy jak pod morzem nurki,~A strzelcy
226 4 |           strzelbą gotową~Wygiął się jak łuk naprzód, z wciśnioną
227 4 |            trzask łomu,~Aż z gęstwy, jak z chmur, wypadł niedźwiedź
228 4 |           wyłamał drzewo,~Kręcąc nim jak maczugą na prawo, na lewo,~
229 4 |          Zdarłby mu czaszkę z mozgów jak kapelusz z głowy,~Gdy Asesor
230 4 |              i trzej w jednej chwili~Jak gdyby na komendę razem wystrzelili.~
231 4 |          Niedźwiedź wyskoczył w górę jak kot przed chartami~I głową
232 4 |              długi, cętkowany, kręty~Jak wąż boa, oburącz do ust
233 4 |           przycisnął,~Wzdął policzki jak banię, w oczach krwią zabłysnął,~
234 4 |           zapas ducha.~I zagrał: róg jak wicher niewstrzymanym dechem~
235 4 |           gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot - to strzelanie.~ ~
236 4 |             Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru.~I szła
237 4 |          moja? Niewielka ptaszyna,~A jak się popisała? To jej nie
238 4 |           woła:~<<Stój na miejscu!>> Jak tam stać? Niedźwiedź w pole
239 4 |             pole wali,~Rwąc z kopyta jak zając, coraz daléj, daléj,~
240 4 |               a tu rzadko w kniei...~Jak też wziąłem na oko; postójże,
241 4 |            po angielsku zdobił)".~ ~"Jak to - parsknął Asesor - do
242 4 |         czasu.~Ja byłem sekundantem; jak się wszystko działo,~Opowiem
243 4 |              grzmi, dym bucha, bigos jak kamfora ginie,~Zniknął,
244 4 |         czeluściach saganów~Wre para jak w kraterze zagasłych wulkanów.~ ~
245 4 |             wąs Dowejki.~ ~Wreszcie, jak na dobitkę, trzeba jeszcze
246 4 |            się rozłączyć:~Dwóch nas, jak dwóch słońc, pono zanadto
247 4 |          dalszej ani z bliższej mety~Jak przez skórę niedźwiedzią;
248 4 |          Rwał w pole, słuchy wytknął jak dwa różki sarnie,~Sam szarzał
249 4 |            ziemię trąca~Po wierzchu, jak jaskółka wodę całująca.~
250 4 |           pole suwała się źmija,~Kot jak głowa, pył z tyłu jakby
251 4 |           jakby modra szyja,~A psami jak podwójnym ogonem wywija.~ ~
252 4 |    wstrzymali; wtem Rejent pobladnął jak chusta,~Zbladł i Asesor,
253 4 |             oba słuchaczom wywodzić:~Jak ich charty bez smycza nie
254 4 |          smycza nie nawykły chodzić,~Jak kot znienacka wypadł, jak
255 4 |            Jak kot znienacka wypadł, jak źle był poszczuty~Na roli,
256 4 |             Wszak wiecie Waćpanowie, jak królowa Dydo~Przypłynęła
257 5 |       źwierzów dwóch; szuka sposobu,~Jak by razem obsaczyć i ułowić
258 5 |             wita, i żegna z weselem,~Jak skromną ucztę, którą dzielim
259 5 |            młodego małżeństwa byłaby jak matka.~ ~Po tej z sobą odbytej,
260 5 |        krzykliwej żony;~Owdzie pawie jak tratwy długimi ogony~Sterują
261 5 |           gdzieniegdzie z góry~Upada jak kiść śniegu gołąb srebrnopióry.~
262 5 |          Wznoszą się z gęstwi pierza jak ryby spod fali.~Wysuwają
263 5 |      tulipanów wodnych;~Tysiące oczu jak gwiazd błyskają ku Zosi.~ ~
264 5 |           bieliznę ubrana,~Kręci się jak bijąca śród kwiatów fontanna;~
265 5 |             na skrzydła i głowy~Ręką jak perły białą gęsty grad perłowy~
266 5 |              w biegu płoszy,~Leciały jak przed wozem bogini rozkoszy.~ ~
267 5 |             A chodzisz i ruszasz się jak parafijanka.~Już ja temu
268 5 |           widziałam gości!~Od czasu, jak tu żyję z kury i indyki,~
269 5 |             świecie.~Ja wiem lepiej, jak długo trzeba się sposobić~
270 5 |          wody wylano konewkę;~Zosia, jak wróbel w piasku, trzepioce
271 5 |              Odbijał bardzo pięknie, jak od zboża kłosów!~Zdjęto
272 5 |             I tak cała wygląda biała jak lilija.~ ~Poprawiwszy raz
273 5 |    pastuchami! Tak nogi rozszerzasz,~Jak chłopiec, okiem w prawo
274 5 |           Trochę z ludźmi, obaczysz, jak się ja poprawię".~ ~"Już -
275 5 |        wyrzuty;~Porwał się i Tadeusz jak żądłem ukłuty;~Spojrzał
276 5 |         bramę, biegł prosto na pole;~Jak szczupak, gdy mu oścień
277 5 |           zadatek kochania,~Miejsce, jak wiemy, zwane Świątynią dumania.~ ~
278 5 |         bieliźnie, na kamieniu, sama jak kamienna;~Twarz schyloną
279 5 |            zgodzili;~I nie wiedzieć, jak długo trwałaby rozmowa,~
280 5 |              Tadeusz widział dobrze, jak mu raz i drugi~Pokazał się
281 5 |            szturmował~I kredens doń (jak mówi) zaintromitował.~ ~
282 5 |              Sędzia, kiedy już gości jak trzeba ustawił,~Żegnając
283 5 |          Wyrwawszy się Bóg wie skąd, jak Filip z konopi,~Przepisał
284 5 |            omykiem ćwiczy po sercach jak biczem.~Siedzieli z pochylonem
285 5 |        pogardą;~Potem przysiadł się, jak mógł najbliżej, do Zosi,~
286 5 |              Niestety! Czuł Tadeusz, jak jest niepotrzebnie~Rzecz
287 5 |         piękną nazbyt ściśle zważać; jak haniebnie~Być szpiegiem
288 5 |       szpiegiem swej kochanki; nawet jak szkaradnie~Odmieniać smak
289 5 |               Okropną miał biesiadę. Jak w ogrodzie źmija~Dwoistem
290 5 |          wrzawa,~Miła uchu myśliwców jak druga obława.~Wiem, wiem,
291 5 |             że oba panicze~Zwierzowi jak należy kroku nie dostali,~
292 5 |             Toż wystrzelić na oślep (jak to robi wielu),~Nie przypuściwszy
293 5 |          przypuści do siebie zwierza jak należy,~Jeśli chybił, cofnąć
294 5 |           Utkwiwszy w Telimenie oczy jak sztylety.~ ~Nie myślił wcale
295 5 |        jednego człeka,~Co tak celnie jak Robak mógł strzelić z daleka;~
296 5 |         dziku~I o strzale powiem wam jak naoczny świadek,~Bo to był
297 5 |         każdy coś powiadał,~Tamten - jak zwierza znalazł, ten - jak
298 5 |           jak zwierza znalazł, ten - jak ranę zadał,~Tamten psiarnię
299 5 |              ucieszył;~Nie wiedział, jak boleśnie serce jego przeszył.~
300 5 |         nawet przy obiedzie;~Nie tak jak modni wieku twojego panicze,~
301 5 |           zaczął wywodzić~Porządnie (jak zwykł zawsze) plan przyszłej
302 5 |            wreszcie wszystkie głowy, jak kłosy schylone~Wstecznym
303 5 |         zuchwalstwem Hrabiego rażony jak gromem,~Oparłszy się o kielich
304 5 |             z drugiej strony wyszedł jak spod ziemi,~Podniosłszy
305 5 |         ramiony silnemi,~Okręcił się jak wiatrak, oczyścił pół sieni,~
306 5 |               Obrał drugie; już ławę jak taran murowy~W tył dźwignął
307 5 |             talerzach~Zlanych winem, jak rycerz na krwawych puklerzach,~
308 5 |         trzykroć krzyknęły puszczyki~Jak guślarze; zdają się witać
309 5 |              proces, Mopanku! Sprawa jak dzień czysta:~Zamek w ręku
310 5 |       oderwano w czasie Targowicy~I, jak Pan wie, oddano władaniu
311 5 |          czele!~I ogląda sam siebie, jak na koniu siwym,~Z podniesionym
312 6 |             Mgła wisiała nad ziemią, jak strzecha ze słomy~Nad ubogą
313 6 |     żniwiarki swą piosnkę zwyczajną,~Jak dzień słotny ponurą, tęskną,
314 6 |         sierpy, kosy~I pieśni brzmią jak muzyk niewidzialnych głosy.~ ~
315 6 |              furmanka~Skrzypi, lecąc jak poczta, stąd szlachecka
316 6 |              Z lewej drogi posłaniec jak kuryjer goni,~Z prawej przebiegło
317 6 |        poznać we mgle. Jezdni migają jak duchy,~Tylko słychać raz
318 6 |             Bo woźni przed procesem, jak szpiegi przed bojem,~Muszą
319 6 |         razem. Obmyślmy więc środki,~Jak się jej pozbyć, bo stąd
320 6 |           wieczerzy,~Poświadczyłbyś, jak Hrabia srodze mnie obraził".~"
321 6 |              tych ruin łaził?~Wiesz, jak zamku nie cierpię; odtąd
322 6 |             Ale, Sędzio, cóż będzie, jak się Jacek dowie?~Wszak on
323 6 |             Prawda - zawołał Robak - jak Pan Bóg na niebie!"~"Błogosławioneż
324 6 |            od tej chwili~Kocham cię, jak gdybyśmy bracią sobie byli!~
325 6 |             wyszedł ku domowi Hrabi.~Jak lis bywalec, gdy go woń
326 6 |              wznosi kitę~I wiatr nią jak wachlarzem ku swym nozdrzom
327 6 |              tchu w konopie uciekać.~Jak później Wołodkowicz, pan
328 6 |              Woźny niby jeść zaczął, jak człowiek roztropny,~Aż skradłszy
329 6 |       strachu,~Odmyka klamkę - pusto jak w zaklętym gmachu;~Dobywa
330 6 |             m n a d M a ć k a m i.~ ~Jak on nad Dobrzyńskimi, dom
331 6 |           stajnie,~Wszystko w kupie, jak bywa u szlachty zwyczajnie.~ ~
332 6 |             domu dachy~Świeciły się, jak gdyby od zielonej blachy,~
333 6 |             mchu i trawy, która buja jak na łące.~Po strzechach gumien -
334 6 |            Pod bramą dotąd w trawie, jak dziecięca głowa~Wielka,
335 6 |             otwarte~Bywało o tę kulę jak o głaz oparte.~Na dziedzińcu
336 6 |         plamie~Siedzi we środku kula jak trzmiel w ziemnej jamie.~ ~
337 6 |              znajdziesz rynsztunków, jak w starej zbrojowni.~Pod
338 6 |             od chaty do chaty,~Budzi jak na pańszczyznę; wstają szlachta
339 6 |              n a k o ś c i e l e,~Że jak kurek za wiatrem chorągiewkę
340 6 |             zaborze~Siedział w domu, jak niedźwiedź, gdy ssie łapę
341 6 |           Wrócili oba, każdy pokłuty jak sito.~Pan Pociej, zacny
342 6 |               Zarówno świadom prawa, jak i gospodarstwa.~Wiedział
343 6 |               mgła nie szła do góry,~Jak się dziać zwykło, kiedy
344 6 |         posrebrza, wyzłaca, rumieni.~Jak para mistrzów w Słucku lity
345 6 |      jaskrawe~Przeświecają się oczki jak krwawe rubiny~Gęsto wszyte
346 6 |            na ramiona;~On, sam biały jak królik, lubi ich gromadzić~
347 7 |           Spuścił się w czasie wojny jak na czterech tuzów:~Lud bitny,
348 7 |             miał genijusza~Wojennego jak wielki Cesarz Bonaparte.~ ~
349 7 |           pokój w Wielko - Polszcze, jak teraz na Litwie;~Wtem nagle
350 7 |             uciekających; niemczyska jak mrowie~Pełzną, ciągną pojazdy,
351 7 |           wleką pudła, bety;~Drapią, jak mogą; a my milczkiem wchodzim
352 7 |           kilkakroć uderzył po boku,~Jak gdyby szabli szukał (od
353 7 |             ta cała nowina pochodzi?~Jak daleko Francuzi? Kto nimi
354 7 |       gardłem tak szerokiem,~Że zeń, jak z konwi tuzin kulek lał
355 7 |           się tworzy,~Nie pochodząc, jak mylnie sądzą, z woli Bożéj.~
356 7 |        Chrzciciela do Maćka biegając jak cewka,~Od jednej strony
357 7 |         końcu maczugi~Wspartą kręcił jak tykwą wbitą na kij długi~
358 7 |              zgromadził,~A co robić, jak robić, decydujcie sami.~
359 7 |              z królami~Pójdą za łby, jak zwykle między monarchami;~
360 7 |        wielcy wielkich, małych mali,~Jak zaczniem ciąć, tak całe
361 7 |      niemczyzny,~Wpadam do Soplicowa jak w centrum polszczyzny:~Tam
362 7 |              nad głowy wznosił~Brodę jak wiechę, co mu aż do pasa
363 7 |              swat; szanuję Sopliców,~Jak panów bardzo dobrych i moich
364 7 |            wraz przymaszerują, stoją jak umyślnie.~A co będzie? A
365 7 |             schowa~I pojedzie - dwór jak stał, do wiosny stać będzie;~
366 7 |             wyrosło z szlachciury,~A jak dmie się, phu phu phu, jak
367 7 |           jak dmie się, phu phu phu, jak nos drze do góry!~Pamiętacie,
368 7 |           mówi: <<Nie piję tak wiele~Jak wy szlachta; wy szlachta
369 7 |               wy szlachta ciągniecie jak bąki!>>~Ot, magnat! delikacik
370 7 |           kropię;~A on beczy i beczy jak maleńkie chłopie:~<<Ojcze,
371 7 |           mała, czekaj ze trzy lata,~Jak sama zechce>>. Łotr! łże,
372 7 |              Ługomowicz;~Pamiętacie, jak Wołka wzięliśmy w niewolę,~
373 7 |           Wołka wzięliśmy w niewolę,~Jak chcieliśmy go wieszać na
374 7 |            których wyszliśmy zawsze, jak szlachcie przystało,~I z
375 7 |            Sędziemu mieli swe urazy,~Jak zwyczajnie w sąsiedztwie,
376 7 |       Diabłów!!!..."~Ucichli wszyscy jak rażeni gromem!~Ale razem
377 7 |         kroju,~Szeroki, bez rękawów, jak wielka opona,~Spięty klamrą
378 7 |             trzy strugi:~Jeden biały jak srebro, krwawnikowy drugi,~
379 8 |      skrywszy się pod zasłonę ciemną~Jak kochankowie, wszczęli rozmowę
380 8 |            wiją~I bekając raz po raz jak w bębenki biją.~ ~Na finał
381 8 |         gadały do siebie przez pola,~Jak grające na przemian dwie
382 8 |              i t a,~Przez które Bóg (jak mówią) przesiał ziarnka
383 8 |               gwiazd krocie zagarnął jak siecią~I ciągnie je za sobą,
384 8 |    postrzegano, że psy ziemię ryły~I jak gdyby śmierć wietrząc, przeraźliwie
385 8 |             strażnicy boru~Widzieli, jak przez smętarz szła dziewica
386 8 |           karetą~Ogon targowiczanów, jak za tą kometą -~Lud prosty,
387 8 |          wielka Mahometa,~I ów taki, jak dziś go widzimy, kometa".~ ~"
388 8 |              A spłatał ją nazajutrz, jak to wnet opowiem".~ ~Tu Wojski
389 8 |          kończyć powieści nie raczy,~Jak gdyby chciał zaostrzyć ciekawość
390 8 |        Przebawiłem tu, dni te minęły jak chwilka;~Nie miałem czasu
391 8 |              wodzie, czy też kręcisz jak lis szczwany,~Co indziej
392 8 |        onegdaj wieczorem?~Czego Asan jak wyżeł tropił pode dworem?~
393 8 |             się z objęcia przemocą:~"Jak to? - rzekł - czyś z rozumu
394 8 |             Telimena okiem~I twarzą, jak Meduzy głową; musiał zostać~
395 8 |            życia!~Aż wyciągając rękę jak miecz do przebicia,~Z palcem
396 8 |             waszą niecnotę,~Wiem, że jak inni, tak ty mógłbyś wiarę
397 8 |        sztuki już nie zwiodą innych, jak mnie zwiodły!~Precz! gardzę
398 8 |           Tadeusz, twarz mu pobladła jak trupia,~Tupnąwszy nogą,
399 8 |             wie!~I ten gniew wielki, jak się zajął w mgnieniu oka,~
400 8 |          usta~Ku nim: bo samobójstwo jak każda rozpusta~Jest wymyślną;
401 8 |            Owych chorów, co brzmiały jak arfy eolskie~(Żadne żaby
402 8 |           żaby nie grają tak pięknie jak polskie),~Wstrzymał konia
403 8 |          piaskiem połyskał się wkoło~Jak gdyby włosem jasnym; a lewego
404 8 |          szatę.~ ~Z nich dwa strugi, jak ręce związane pospołu,~Ściskają
405 8 |              lekkie, niewyraźne oku,~Jak duchy na wpół widne, na
406 8 |    tysiącznym dwóchsetnym ukazem,~Że jak zło..." Wtem go Hrabia w
407 8 |         zapału i gniewu,~Przemyślał, jak by skończyć bój bez krwi
408 8 |           rebus~Et quibusdam alijis. Jak tam wiesz, tak szczekaj,~
409 8 |             Waszeci~Zaraz w ślepiach jak w siedmiu kościołach zaświeci".~ ~"
410 8 |            Zniknął z oczu; słyszano, jak w kapustę buchnął;~Widziano,
411 8 |        protestacyi, która się ozwała~Jak na zdobytych wałach ostatni
412 8 |       iskrzącym się puchem,~Unoszony jak kółmi gęsich skrzydeł ruchem,~
413 8 |              ochoczo~Szlachta, gęsta jak mrówie, porywają, toczą~
414 9 |           Którzy wpadli na szlachtę, jak pająki ścienne~Nazwane k
415 9 |              nie bzyka, leżą wszyscy jak bez duszy,~Chociaż byli
416 9 |            czworgiem rąk wokoło wiją jak skrzydłami;~Zląkł się, chciał
417 9 |              rękę chwyta,~Ręka prawa jak gdyby do boku przybita;~
418 9 |             Wiąż! wiąż!"~Dokoła leżą jak barany~Dżokeje w pętach,
419 9 |           kurczy, wydyma się, pręży,~Jak wąż, głowę i ogon gdy chowa
420 9 |      Zamknąwszy oczy, leżał nieczuły jak drewno.~ ~Wtem ozwały się
421 9 |           czerwieni,~Brzegiem tępym, jak gdyby odartym z promieni,~
422 9 |             w czerni chmur się chowa~Jak rozżarzona w węglach kowalskich
423 9 |             Dzierowicz,~Nazywał się (jak słychać) po polsku Płutowicz,~
424 9 |        przechrzcił się; łotr wielki, jak się zwykle dzieje~Z Polakiem,
425 9 |             odprowadza;~Przemyślają, jak by rzecz zakończyć bez sądu,~
426 9 |              Sędzia - brać w areszt? jak śmiesz bez rozkazu?"~I przychodziło
427 9 |           góry~I z miną rozjaśnioną, jak kwestarz rubacha,~Nim zaczął
428 9 |        klatki bez trzystu dukatów;~A jak weźmiesz, na klasztor daj
429 9 |              I po płótnie tak utnie, jak i po kapturze,~I po fryzurze
430 9 |      kapturze,~I po fryzurze równie, jak i po mundurze.~Śmierć matula,
431 9 |         Śmierć matula, powiada Baka, jak cebula~Łzy wyciska, gdy
432 9 |              piękne Panie, lubię was jak wety!~Na me szlify majorskie,
433 9 |       gadanie~Z paniami tak pięknemi jak wy, piękne Panie!~ ~Wiecie
434 9 |          Tadeuszku! - krzyknął - pal jak w jasną świécę!"~Tadeusz
435 9 |              karabin za rurę~I wijąc jak kropidłem, podnosi go w
436 9 |            prawej ręki~Suwa naprzód, jak żądło z wężowej paszczęki,~
437 9 |          nikt by muzie nie uwierzył,~Jak nie wierzono w Wilnie ubogiej
438 9 |        Kozaków, już bramę otwierał~I jak jeden mieszczanin, zwany
439 9 |             Dosyć, że się tak stało, jak przewidział Ryków:~Jegry
440 9 |              szereg, rury wytknąwszy jak tyki,~Schyla głowy, zrusza
441 9 |           stała spirytusu kufa,~Ręką jak łyżką strumień do ust sobie
442 9 |           stronnictw niezgody~Walczą jak bracia, jeden drugiego zachęca.~
443 9 |          zachęca.~Dobrzyńscy, widząc jak się Podhajski wykręca~Tuż
444 9 |              Skołubowie zaś, widząc, jak waleczny Brzytwa,~Choć ranny,
445 9 |          Zarywszy się głęboko, leżał jak nieżywy;~Wyszedł wreszcie,
446 10|         ranne, zrazu rozpierzchnione~Jak czarne ptaki, lecąc w wyższą
447 10|      wychylona i wszerz rozpostarta,~Jak wielki żagiel, biorąc wszystkie
448 10|              kłosami złotemi,~Wrzały jak fale, teraz stoją nieruchome~
449 10|          warkocz posrebrzony -~Teraz jak martwe, z niemej wyrazem
450 10|               czarny obłok przeszywa jak strzała,~Wreszcie spada
451 10|              strzała,~Wreszcie spada jak kula. ~ ~Właśnie w owej
452 10|          światła, a za słońcem leci,~Jak gdyby je pochwycić chciała
453 10|             Wielkie, jasne, okrągłe, jak grady ziarniste.~ ~Nagle
454 10|              Który wydarł się z roli jak słup czarnoziemu,~Wznosi
455 10|             czarnoziemu,~Wznosi się, jak ruchoma piramida toczy,~
456 10|             głębiach puszczy~Ryknęły jak niedźwiedzie. ~ ~A już deszcz
457 10|           już deszcz wciąż pluszczy,~Jak z sita, w gęstych kroplach;
458 10|           Krople zlały się razem; to jak proste stróny~Długim warkoczem
459 10|          wiążą niebiosa do ziemi,~To jak z wiader buchają warstami
460 10|               Otóż ja was obronię i, jak będzie śledztwo,~Słowo uczciwe,
461 10|     pogładził,~Kiwnął niedbale ręką, jak gdyby znać dawał,~Że już
462 10|       naginał,~A potem machnął ręką, jak gdyby przecinał~Dalszą rozmowę,
463 10|         opuścił i palcami chrząsnął,~Jak gdyby tajemnicę całą z rąk
464 10|              Major zginął bez śladu, jak gdyby wpadł w wodę.~Co się
465 10|         Honorowym, staruszek milczał jak zaklęty.~ ~Po zawarciu układów
466 10|            Litwa, co was teraz żegna jak tułaczy,~Wkrótce jako zwycięskich
467 10|           tajemne rozmowy;~Słyszała, jak Tadeusz po prostu i śmiało~
468 10|          pasterki z wojownika duszą,~Jak łódź z okrętem w burzy,
469 10|             możesz usztyftować rotę,~Jak Włodzimierz Potocki, co
470 10|              Dając na skarb milijon; jak książę Radziwiłł~Dominik,
471 10|           był Tadeusz za progiem.~ ~"Jak to? - zapytał Sędzia - nic
472 10|              się skrył przed światem jak łotr, jak zabojca?~Bóg widzi,
473 10|              przed światem jak łotr, jak zabojca?~Bóg widzi, jak
474 10|              jak zabojca?~Bóg widzi, jak pragnąłbym, ale z tej pociechy~
475 10|            poślij do plebana,~Aby tu jak najrychlej przybył z wijatykiem.~
476 10|               zwisł na jednej nodze,~Jak głaz lecący z góry, zatrzymany
477 10|                I tu złożył ręce obie~Jak do pacierza; Klucznik cofnął
478 10|              często rzecz przecinał,~Jak gdyby już ją kończył, i
479 10|         Wszak sam wiesz, Gerwazeńku, jak Stolnik zapraszał~Często
480 10|       przyjaciela nad Jacka Soplicę;~Jak on mnie ściskał! Wszyscy,
481 10|              Rzeczypospolitéj!~ ~*~ ~Jak łatwo może człowiek popsuć
482 10|          dostrzegał,~Przyjmował mnie jak dawniej, a nawet nalegał,~
483 10|          postać,~Zgadywała, nie wiem jak, co się we mnie działo,~
484 10|       wtenczas, zły i pjany, milczał jak owieczka!~Jak gdybym Sanctissimum
485 10|         pjany, milczał jak owieczka!~Jak gdybym Sanctissimum ujrzał!~ ~*~ ~
486 10|           spotkawszy wejrzenia~Zimne jak lód, wstyd mi było mojego
487 10|         wzruszenia;~Spieszyłem znowu jak najzimniej dyskurować~O
488 10|          końcu, sam już nie wiedząc, jak sobie poradzić,~Umyśliłem
489 10|      przecież trochę ludzkiej duszy,~Jak ślimak rogów!~ ~Ach! kto
490 10|          Strumieniem łzy - poznałem, jak jej byłem miły!~ ~*~ ~Pomnę,
491 10|           ojcu jej pod nogi,~Wić się jak wąż u kolan, wołać: <<Ojcze
492 10|       zaścianki.~Ach, gdyby ona była jak nasze szlachcianki,~Silna
493 10|     potajemnie kocha...~Ale Stolnik, jak zawsze, spokojny, wesoły,~
494 10|         szatan mię tam wabił.~Patrz, jak on hula! co dzień w zamku
495 10|               Stałem patrząc; wiesz, jak wasz zamek szturmowali.~ ~*~ ~
496 10|            Zrazu z uśmiechem głupim, jak na pożar dziecko,~Patrzyłem,
497 10|              patrz, jaka krew czarna~Jak sadza; co tu doktor? Ale
498 10|            Biłem się za kraj; gdzie? jak? zmilczę; nie dla chwały~
499 10|               Którem tulił, hodował, jak najmilsze dziecię,~Tyś zabił
500 11|            Jakieś dziwne przeczucie, jak przed świata końcem,~Jakieś