Ksiega

 1 1 | Francuza,~Że Bonapart czarował, no, tak i Suwarów~Czarował;
 2 2 |    konia, pódźmy w zamek, niech no Pan obaczy,~Pan sam nie
 3 3 |       postanowienie;~Ale zważaj no Aśćka moje utrapienie!~Wiesz,
 4 3 |         Bo rzekł dosyć wesoło: "No, to i cóż robić!~Bóg widzi,
 5 4 |        to Pan bredzi?"~"Słuchaj no - odparł Rejent - tu, Panie,
 6 5 |    jeszcze całkiem Petersburka.~No, Zosio, toaletę rób, dostań
 7 5 |         poczekaj, Ciociu, niech no się pobawię~Trochę z ludźmi,
 8 6 |       narodu?~Co myślisz? Niech no Pogoń zarży, niech na Żmudzi~
 9 6 |   Bernardyn trzasnął drzwiami. "No, szczęśliwa droga!" -~Rzekł
10 7 |      Gwałt się dzieje!>>~Czekaj no, niech no ja mu z Konewki
11 7 |      dzieje!>>~Czekaj no, niech no ja mu z Konewki naleję".~ ~"
12 7 |        nad wami, głupi! A niech no kto podda~Osobiste urazy,
13 8 |        młodź do dam się bierze!~No, Tadeuszku, przyznaj mi
14 8 |         przez wzgardę,~Ale uważ no sama, wszak nas widzą, śledzą,~
15 9 |     grasz na bałabajce;~Widzisz no tam gitarę, pódź no, weź
16 9 |     Widzisz no tam gitarę, pódź no, weź gitarę,~I mazurka!
17 9 |   tchórzę ja przed tobą, wynidź no zza płotów,~Dostałeś w twarz,
18 10|       zatkać bankowym papierem.~No i cóż, Panie szlachcic,
19 12|         publico bono".~ ~"Pokaż no - rzekł śmiejąc się jenerał