Ksiega

 1 1 |        nie wyszli witać, ale nie myśl wcale,~Aby w domu Sędziego
 2 1 |        nazbyt rychło znikła,~Ale myśl twarz nadobną odgadywać
 3 1 |       swe rodzinne~Duszę czystą, myśl żywą i serce niewinne,~Ale
 4 3 |        Zbyt często wielka dusza, myśl wielka ukryta~W samotności,
 5 3 | prostacką szczęśliwość!~Znak, że myśl jeszcze drzemie, że serce
 6 3 |   jutrzejszej walce i zakładzie;~Myśl wielka zwykle usta do milczenia
 7 3 |   radzili, ani namyślali.~Spólną myśl widać było z uciętych wyrazów,~
 8 4 |        Aż na koniec razem,~Jakby myśl z myślą, wyraz sam zbiegł
 9 4 |       Rejentem~Pojedynkował, nie myśl, że jestem zawziętym~Na
10 6 |      radości podskoczył.~Na samą myśl procesu czuł, że się odmłodził:~
11 8 |        też na Szale;~Dziś oczy i myśl wszystkich pociąga do siebie~
12 8 |   spoczynku,~Zabłysnęła mu nagle myśl o pojedynku:~"Zamordować
13 8 |      Chwyta wszystkich za serca, myśl wszystkich odmienia,~Studzi
14 10|        palić się i walić;~Czasem myśl przychodziła: skoczyć, ją
15 10|       powstanie przyśpieszył!~Ta myśl, że dóm Sopliców pierwszy
16 10|         zatkną krewni moi!...~Ta myśl... zdaje się czysta...~ ~
17 12|        kraj świata;~Przywodzą na myśl długie swej wędrówki lata~
18 Ob|           I w.148-9:~... ale nie myśl wcale,~Aby w domu Sędziego
19 1 |      tylą klątwami ciężarne,~Tam myśl nie śmiała zwrócić lotów,~