Ksiega

 1 1 |         na gości niewiele z nim mówił,~Widać było z łez, które
 2 1 |        Bo choć zawsze i płynnie mówił, i z rozsądkiem,~Wiedział,
 3 1 |      swój kielich nalał~I dalej mówił: ~ ~"Grzeczność nie jest
 4 3 |     Przypomniał, że dziewczynie mówił o śniadaniu;~Może już wszyscy
 5 3 |       Więc pan Rejent w gniewie~Mówił o niej, że grzybów szukała
 6 4 | Bernardyn korzystając z przerwy mówił dalej:~ ~"Oj, wielcy ludzie
 7 4 |      klasnął:~<<Księże Robaku - mówił - Księże Bernardynie,~Obaczymy
 8 4 |         poprawi sławy.~ ~Hrabia mówił, że pierwszy do oszczepu
 9 5 |    dzisiejszej obławy.~Klucznik mówił, że tylko znał jednego człeka,~
10 6 |         Przypominam, iż Jankiel mówił, iż u siebie~Ma groty do
11 8 |          Telimeno, cóż by świat mówił o człowieku -~Rzekł Tadeusz -
12 9 |     płacząc kobiety.~"Majorze - mówił Sędzia - choć pozwiesz do
13 9 |      sztuka; to wolę, co kole -~Mówił stary Suworow; wyjdź, Majorze,
14 9 |      choć jednej armaty!~Dobrze mówił Suworow: <<Pomnij, Ryków
15 10|         Gdy te słowa z uczuciem mówił chłopiec młody,~Zaświeciły
16 10|        Stolnikiem zatargi.~Lecz mówił nieporządnie, często mięszał
17 10|      pochyliwszy głowy,~A Jacek mówił coraz wolniejszemi słowy~
18 12|         ludzi!~Sędzio! i Sędzia mówił, że to gości znudzi!~A przecież,
19 12|         wiem! - rzekł. - Sędzia mówił już o tej wolności!~Lecz