Ksiega

 1 1 |      szańcach Pragi, na stosach Moskali,~Siekąc wrogów, a Praga
 2 1 |        się tajemnie,~Ścigany od Moskali, skakał kryć się w Niemnie~
 3 2 |  strzelby, do okien; aż tu tłum Moskali,~Krzycząc: <<ura!>> od bramy
 4 2 |       Że cywilizacyja większa u Moskali,~Bo tam o polowaniu są ukazy
 5 2 |   Niemców cywilizacją, porządek Moskali;~Niechaj Wielkopolanie uczą
 6 4 |       człowiek, cesarz, ale nie Moskali,~Ich carowie tabaki nigdy
 7 4 |  armatami, a na nich biegła ćma Moskali;~Cesarz patrzył i milczał.
 8 7 |     Moskalem! bić się! Hajże na Moskali!"~ ~Prusak wciąż wołał,
 9 7 |    tyran dla chłopstwa, a sługa Moskali;~Ale się chłopi głupi nad
10 9 |        ten apel rozkazał oficer Moskali~Dżokejów z Hrabią zamknąć
11 9 |        tam Brzytwa wił się śród Moskali,~Ten ich w pół ciała rzeza,
12 9 |        nań z tyłu dwóch silnych Moskali~I czworo rąk zarazem we
13 9 |        głowę Chrzciciela i ręce Moskali.~Cofnęli się, wydawszy przeraźliwe
14 9 |       rozsiekanych puszcza śród Moskali;~Sak puszcza drugi tuzin,
15 9 |    który był w zamku pod strażą Moskali,~Gdy pierzchła straż zlękniona,
16 9 | Dodawszy wzajem serca, biegą na Moskali;~Nadaremnie ich Robak z
17 9 |        drzew i serów na trójkąt Moskali,~Gniecie, rani, zabija;
18 10|         pomyślił, szatan nasyła Moskali.~Stałem patrząc; wiesz,
19 12|        i słownej tylko, jako za Moskali,~Kiedy pan Karp nieboszczyk