Ksiega

 1 1 |            łono.~Tymczasem przenoś moję duszę utęsknioną~Do tych
 2 1 |       Rzekł: "Muszę ja wam służyć, moje panny córki,~Choć stary
 3 3 |         też Pan nie może~Rozbiegłe moje ptastwo wpędzić nazad w
 4 3 | postanowienie;~Ale zważaj no Aśćka moje utrapienie!~Wiesz, że pan
 5 4 |           monarcha myśliwy.~Drzewa moje ojczyste! jeśli Niebo zdarzy,~
 6 4 |           nie byłbym na świecie,~I moje by tam stare pogryzł niedźwiedź
 7 5 |            i życzę~Zgodą zakończyć moje sądy podkomorskie;~Dotąd
 8 7 |           A wyuczyłem śpiewać fein moje bachurki".~ ~Wymowa lubionego
 9 8 |          szukał!~Uciekaj, lecz cię moje dościgną przeklęctwa -~Lub
10 10|           tem mocniej wybuchnie.~I moje serce zdolne mocniej kochać
11 10|          mnie na biesiady; zdrowie moje wnaszał,~Krzyczał nieraz,
12 10|  następstwa~Tej zbrodni, wszystkie moje biedy i przestępstwa!...~
13 10|       życie me zaprzątał,~Ostatnie moje ziemskie uczucie na świecie,~
14 11|        Sanguszki~Stawiłem w zakład moje prześliczne obróżki,~Jaszczurem
15 12|      powiem, jakim trafem wpadła w moje ręce".~ ~Wtem szmer powstał
16 12|           to Pana nauczył? To jest moje cięcie,~Moje!"~Wstał, Jenerała
17 12|      nauczył? To jest moje cięcie,~Moje!"~Wstał, Jenerała porwawszy
18 12|           Człowiek, który przytuli moje drogie dziecię;~Bo wszak
19 12|       lubiłam;~I wierz mi, że mnie moje kogutki i kurki~Więcej bawiły