Ksiega

 1 1 |       mieście,~Miał za dozorcę księdza, który go pilnował~I w dawnej
 2 3 |      do kul mam w torbie". "Do księdza plebana~Dać znać - dodał
 3 4 |   innej, tylko taką>>".~ ~Mowa księdza wzbudziła takie zadziwienie,~
 4 4 |     obietnicami~Przeprowadzała księdza; on już był za drzwiami.~ ~
 5 4 |       biczem.~Ten widok bardzo księdza Bernardyna zmieszał,~Więc
 6 4 |     anieli~Zesłali mi na pomoc księdza Bernardyna.~On nas wszystkich
 7 4 |   Jegomości".~ ~Próżno szukano Księdza; wiedzą tylko tyle,~Że po
 8 4 |    Dostał go Sędzia w darze od księdza Robaka):~Wódka to gdańska,
 9 6 |        I wpatrując się mocno w Księdza, nic nie gadał,~Westchnął
10 6 |       Wreszcie porwał za szyję Księdza z całej siły:~"Mój Robaku! -
11 6 |        dostatek,~W plebaniji u księdza jest kilka armatek;~Przypominam,
12 7 |       chwyta,~Kto umierać, ten księdza niech woła, i kwita!~Ja
13 8 |       Sędziego całował,~Sędzia Księdza za szyję płacząc obejmował;~
14 9 |   Wszyscy odgadli, że to wjazd księdza Kwestarza.~Więc pan Sędzia,
15 10|      izbie Tadeusza~I rzekł do Księdza: "Czas już, żebym ci powiedział~
16 10|          Tak rozkaz Sędziego i Księdza~Rozdziela czułą parę i z
17 10| bladszy~I niespokojnie pytał o księdza plebana,~I wołał na Klucznika: "
18 10|    Niewielka, co ty mówisz? po księdza plebana?~Może źle opatrzono -
19 12|  Państwo uważacie~Tego starego księdza, co idzie w ornacie -~To