Ksiega

 1 1 |   Jednym palcem spuszczone u jednej dwórórki;~Wyczha! poszli,
 2 1 |     gęste kutasy jak kity,~Z jednej strony złotogłów w purpurowe
 3 2 |      codziennie się bawił.~W jednej z izb pustych obrał mieszkanie
 4 2 |     odprawia czaty~Stojąc na jednej nodze, z czujnemi oczyma,~
 5 2 |      wszystko to się stało w jednej krótkiej chwili.~ ~Ale w
 6 4 |     bez strzelby - i trzej w jednej chwili~Jak gdyby na komendę
 7 4 |    siebie oba imiennicy~I do jednej strzelili razem niedźwiedzicy.~
 8 4 |     sam was ustawię. Waść po jednej stronie~Stanie na końcu
 9 4 |         Ledwie dniało, już z jednej strony taradejką~Jedzie
10 4 |  Dowejkę na zwierza ogonie~Z jednej strony, Domejkę zaś na drugiej
11 5 |     we dwóch nie strzelać do jednej źwierzyny".~ ~Właśnie Wojski
12 6 |    wojnę lubił; zwyciężony~W jednej stronie, znów bitwy szukał
13 7 | Maćka biegając jak cewka,~Od jednej strony krosien przerzucana
14 9 | wstrzymują szlachtę, Robak z jednej strony,~A z drugiej Maciej;
15 9 |      mnie, żem nie miał choć jednej armaty!~Dobrze mówił Suworow: <<
16 10|    naprzód, stanął, zwisł na jednej nodze,~Jak głaz lecący z
17 10|    popsuć szczęście drugim~W jednej chwili, a życiem nie naprawi
18 11|      dwie strzały złożone na jednej cięciwie.~Wtem Wojski krzyknął: "
19 11|     szaraka~Ze dwóch stron w jednej chwili, jak dwa skrzydła