Ksiega

 1 1 |         skoszonej łąki;~Wszystko bieży ku studni, której ramię
 2 4 |       zwierz, raniony~Lub chory, bieży umrzeć w swe ojczyste strony.~
 3 6 |         gdy go woń słoniny wabi,~Bieży ku niej, a strzelców zna
 4 6 |    strzelców zna fortele skryte,~Bieży, staje, przysiada coraz,
 5 6 |      przy ogrodzie;~Schylił się, bieży, rzekłbyś, iż derkacza tropi,~
 6 6 |          cała trzódka białopucha~Bieży do starca, liśćmi kapusty
 7 8 |         kitą wije, a sam indziej bieży?~Wyzwaliśmy, zapewne, i
 8 8 |      granicę, pod znaki narodowe bieży?~Choćbym chciał zostać,
 9 8 |          napastnika szczypią.~On bieży; osypany iskrzącym się puchem,~
10 9 |    dziwny. Przodem, niby laufer, bieży~Ogromny, czarny baran, a
11 9 |    najbliższych domu na pomoc im bieży;~Już przeze drzwi włażą
12 9 |      jakby był pijany;~Gifrejter bieży prędzej i, pewny wygranej,~
13 9 |        pewne porzuca zwycięstwo,~Bieży na prawe skrzydło, gdzie
14 9 |       szlachtą i staje na czele.~Bieży, broń wzniosłszy, szlachta
15 9 |        Hrabia; Klucznik krzycząc bieży~Na ratunek, bo widzi: jegry
16 9 |  sierżantem na czele~Bronią się; bieży Klucznik; oni stoją śmiele,~
17 11| postawiwszy charty na przesmyku.~Bieży Asesor, ciągnąc za obróż
18 12|       strona złowróżąca.~ ~Muzyk bieży do prymów, urywa takt, zmąca,~
19 12|      takt, zmąca,~Porzuca prymy, bieży z drążkami do basów.~Słychać