Ksiega

 1 1 |       wzięliśmy w posiadłość.~Wszakże kto gości prosi w zamek
 2 4 |       zawsze są Jego ołtarze;~Wszakże w Warszawskiem Księstwie
 3 4 |   będzie Księdzu pan Chorąży;~Wszakże na Litwie stare powiada
 4 6 |   szable nie byłem zbyt tęgi,~Wszakże bierali ludzie i ode mnie
 5 7 |     Ksiądz Robak o tem gadał, wszakże wszyscy wiecie?"~"Wiemy!" -
 6 7 |      chwała~Urosła w Litwie! ~Wszakże to Dobrzyńscy sami~Bili
 7 8 |   tobą i przed własnym synem!~Wszakże ksiądz prowincyjał dał mi
 8 8 |     ja te wszystkie głupstwa, wszakże byłem młody.~Powiedz mi
 9 9 |      gardło, patrząc w okno).~Wszakże ten sam Dobrzyński, co siedzi
10 9 |      i wypijem!~Panie Sędzio, wszakże to czas podobno śniadać?~
11 10|       nie chcesz zgodzić się? Wszakże dałeś słowo~Załatwić tę
12 10|      miewa tentacyje różne;~A wszakże kiedy okiem rzuci na pierścionek~
13 10|       panami kandydat korony!~Wszakże Tęczyński niegdyś z królewskiego
14 10| bogatą,~A kasztelan witebski! wszakże to w senacie~Niskie, drążkowe
15 10|       zmniejszą twej winy!~Bo wszakże zdarzało się już nieraz
16 10|   Waszą, Panie Jacku, winę!~A wszakże gdy dziś jegry Hrabię na
17 11|      dziwnie, ja nie przeczę;~Wszakże były przykłady; pamiętam
18 12|     rządy nie należą do mnie.~Wszakże Pan będziesz mężem; ja do