Ksiega
1 1 | myśliwi młodzi:~Tak to nauka sama z latami przychodzi".~ ~
2 2 | imbryki, odwiedza mleczarnie~I sama lekko świeży nabiału kwiat
3 2 | charcicę Kanię,~Trzykroć jej w samą głowę dał pocałowanie,~A
4 2 | Najpiękniejszego chłopca weźmie sobie sama".~
5 3 | Dziatwę małą, przelękłą i samą porzucić:~Wracała wstrzymując
6 3 | patrzcie tylko, jaki ładny".~ ~Sama spójrzała: Hrabia uśmiechnął
7 3 | Ja jej ręką rządzę,~Ja sama! Że pan Jacek dawał był
8 4 | Która, wedle przysłowia, sama idzie w usta;~Zamknięta
9 5 | piersi, wygięła się bokiem~I sama siebie pilnym obejrzała
10 5 | nad ptastwem się wznosi,~Sama biała i w długą bieliznę
11 5 | ptastwu ostatek łakoci,~A sama, kręcąc sito jako tanecznica~
12 5 | bieliźnie, na kamieniu, sama jak kamienna;~Twarz schyloną
13 6 | z radości podskoczył.~Na samą myśl procesu czuł, że się
14 7 | czekaj ze trzy lata,~Jak sama zechce>>. Łotr! łże, już
15 8 | iż więcej niż ty - gardzę sama sobą!"~ ~"Telimeno - Tadeusz
16 8 | przez wzgardę,~Ale uważ no sama, wszak nas widzą, śledzą,~
17 11| fale; z boku chmurka biała, sama jedna,~Podlatuje i skrzydła
18 11| gotowalni, choć śpieszy się sama~I choć jej pomagają służebne
|