Ksiega

 1 1 |     córkami.~Młodzież poszła do lasu bawić się strzelbami,~A
 2 1 |      lekkości woły.~ ~Właśnie z lasu wracało towarzystwo całe,~
 3 1 |     udawał),~Psy tuż, i hec! od lasu odsadzili kawał;~Sokoł smyk
 4 1 |         go tylko widział idąc z lasu~I że przymiotów jego poznać
 5 2 |         gdy na lisa zaciągną do lasu,~Słychać gdzieniegdzie trzask
 6 2 |       stawili.~Ogiński sto włók lasu raz przegrał o wilka;~Niesiołowskiemu
 7 3 |        nim ruszyli za Sędzią do lasu,~Wzięli postawy tudzież
 8 3 | posadźcie,~Niech szynkuje lub z lasu niech źwierzynę znosi;~Z
 9 3 |      dzwon dworski i zaraz śród lasu~Cichego pełno było krzyku
10 4 | straszno, tam siedzą gospodarze lasu:~Dziki, niedźwiedzie, wilki;
11 4 |         ślą dla osad za granicę lasu,~A sami we stolicy używają
12 4 |      jak ogary wpadły w otchłań lasu.~ ~Cicho - próżno myśliwi
13 4 |        A strzelcy obróciwszy do lasu dwórurki,~Patrzą Wojskiego:
14 4 |    szyja pyłu,~Głowa już blisko lasu, ogony - gdzie z tyłu!~Głowa
15 5 |        w końcu wszedł w głębinę lasu~I trafił, czy umyślnie,
16 5 |       wracała nazbyt śpieszno z lasu~I poprawić kolory swe nie
17 6 |        bydłem muszą powracać do lasu.~ ~I w lasach cisza. Ptaszek
18 11|       Pomarli nie wyjrzawszy za lasu granice,~Który innych na