Ksiega

 1 1 |        reszta świata~We łzach i krwi tonęła, gdy ów mąż, bóg
 2 4 |        koniec, gryząc palce, do krwi się zadrasnął~I na cały
 3 4 |       jeszcze, wylewał strumień krwi przez chrapy,~Otwierał jeszcze
 4 4 |   chwalił,~Ale gdyby ostatnie z krwi Horeszków dziecię~Wpadło
 5 5 |          Nasza wyprawa przecież krwi rozlanie wróży;~Odbyłem
 6 6 |     bracie!~Jeśli Soplicowskiej krwi kroplę w żyłach macie,~Uważ
 7 6 |        to będzie !"~ ~"O polska krwi!" - zawołał Bernardyn wzruszony,~
 8 8 |          Choć idą z Jagiellonów krwi, lecz do myślistwa~Nie są
 9 8 |         jak by skończyć bój bez krwi rozlewu;~Więc rodzinę Sopliców
10 9 |         się z tobą gotów!~Po co krwi rozlew! Między nami była
11 10|         palec Boży!~Lecz ja tej krwi nie winien, jam o tym nie
12 10|      oddałem me serce.~Niech we krwi wrogów nasze utoną urazy,~
13 10|        Bożym sługą,~Na łożu, we krwi... O niej mówiłem tak długo! -~
14 10|      Przysiągłem: kto Horeszków krwi kroplę wysączył..."~ ~Tymczasem
15 10|        trafić chciałem!~Ileż ty krwi wylałeś twoim jednym strzałem,~
16 11| dziewczyną maluczką,~Przy tym z krwi dygnitarskiej, jest Stolnika
17 Ob|          często nie bez rozlewu krwi, dobra przysądzone żałującemu,
18 1 |       swojej krainie...~ ~Ale o krwi tej, co się świeżo lała,~