Ksiega

 1 1 |      lecz w porządku; naprzód dzieci małe~Z dozorcą, potem Sędzia
 2 2 |   zostawić w dziedzictwie dla dzieci,~Jeślibym się ożenił; ten
 3 3 |      że naczynie do karmienia dzieci,~Bo je zbliżała dzieciom
 4 3 |    wionęły nad liściem,~Kiedy dzieci, przelękłe podróżnego wniściem~
 5 3 |      A dalej, jakby starce na dzieci i wnuki,~Patrzą siedząc
 6 4 | niższe, podobne do stoła~Jako dzieci do ojca. ~ ~Na stołkach
 7 4 |      powtarzam, oczyścić dom, dzieci!"~ ~Nastąpiło milczenie,
 8 4 | puszczy, światu niewidzialne,~Dzieci swe ślą dla osad za granicę
 9 5 | Lubiłam z nudy ptastwo paść i dzieci niańczyć;~Ale poczekaj,
10 7 |  króla dla was chleb łaskawy,~Dzieci wasze kopami pomieszczał
11 8 |     wszystkie głupstwa; kiedy dzieci para~Kocha się; to tam u
12 8 |      Tylu żonatych od żon, od dzieci uchodzi~Za granicę, pod
13 10|      pańskie!~A potem ze mnie dzieci śmiały się włościańskie!~
14 11|   zostawić w dziedzictwie dla dzieci;~Dzieci pewnie mieć będę,
15 11|      dziedzictwie dla dzieci;~Dzieci pewnie mieć będę, wiesz,
16 12|  Podobna do pyzatych Boreasza dzieci.~Brakło cymbałów. ~ ~Było
17 12|        słychać wystrzały,~Jęk dzieci, płacze matek. - Tak mistrz
18 Ob|      z urzędu opiekunem żon i dzieci szlachty w czasie pospolitego