Ksiega

 1 2 | wszyscy Horeszkowie;~Ostatni Stolnik, pan mój, miał takie przysłowie.~
 2 2 |         Nieboszczyk pan mój, Stolnik, pierwszy pan w powiecie,~
 3 2 |    od ucha do ucha.~Owoż pan Stolnik nieraz wzywał tego zucha~
 4 2 |    zamku całym był tylko pan Stolnik, ja, Pani,~Kuchmistrz i
 5 2 |       a już był poranek.~Pan Stolnik wesoł wyszedł ze strzelbą
 6 2 | który zza ściany wykradał.~ ~Stolnik, widząc strwożone swe nieprzyjaciele,~
 7 2 |   Wtem strzelono spod bramy, Stolnik się zająknął,~Zaczerwienił
 8 2 |    Jego to postrzałem~Zginął Stolnik, widziałem! Łotr jeszcze
 9 7 |      słyszeliście młodzi,~Że Stolnik był was wszystkich ojciec
10 10|   sam wiesz, Gerwazeńku, jak Stolnik zapraszał~Często mnie na
11 10|    za syna lub zabij!>> Wtem Stolnik posępny,~Zimny jako słup
12 10|   Masz ludzkie serce! ... ~ ~Stolnik rzekł: <<Panie Soplica,~
13 10|      potajemnie kocha...~Ale Stolnik, jak zawsze, spokojny, wesoły,~
14 10|      kto ich imiona wypowie!~Stolnik! zabija dziecię własne,
15 10|     mię znowu porwała. - Ten Stolnik zwycięski!~I tak-że mu na
16 11|    Gdyby nieboszczyk pan mój Stolnik dożył chwili!~O Jacku! Jacku! -
17 Ob|    zaszczycić.~Zdaje się, że Stolnik zabity został około roku