Ksiega

 1 1 |         dzieje chciano zamknąć w słowa~Krótkie i poplątane, w ciąg
 2 1 |         Słuchał zmrużywszy oczy, słowa nie powiedział,~Choć młodzież
 3 1 |       robił za wodza rozkazem,~I słowa liturgiji takim wyrzekł
 4 3 | Odpędzając jak owad nieprzyjemne słowa~Na powrót w usta mówcy. ~"
 5 4 |      znowu trzykrotne stukanie~I słowa: "Niech Pan wstaje, czas
 6 4 |       chwilę; potem na pół ciche słowa~Powtarzano: "Tabaka z Polski?
 7 4 |          wspomnij, Księże, na te słowa:~Szczęśliwy człowiek, trafił
 8 5 |     ruchy, rzuty oczu jej uważa,~Słowa jej podsłuchiwa i drugim
 9 5 |  Spojrzał krzywo, nie mówiąc ani słowa splunął,~Krzesło nogą odepchnął
10 5 |  najdłużej uszy,~Połykał gorzkie słowa i przetrawiał w duszy,~Okropną
11 5 |  Dobrzyńskim zaścianku".~ ~Na te słowa pan Hrabia ustąpił z krużganku;~
12 10|    byłaby nikczemność".~ ~Gdy te słowa z uczuciem mówił chłopiec
13 10|          Że o tym krzyżu nigdy i słowa nie rzekłem".~ ~Tu rozmowę
14 11|        Ja wtenczas nie przyjąłem słowa:~Bo i cóż mi po takiem wymuszonem
15 12|     milczkiem wąs kręci,~Zapewne słowa zbiera i niże w pamięci;~
16 12|         nie dokończył ostatniego słowa.~ ~Nie w smak Podkomorzemu
17 12|        rodzą".~ ~Ledwie ostatnie słowa domówił Gerwazy,~Gdy poważnemi