Ksiega

 1 1 | szczególniej mu słowo "ciocia" koło ucha~Brzęczało ciągle jako
 2 2 |       proszę za mną" - rzekła, koło głowy~Obwijając czerwony
 3 4 |         czy dotąd żyjecie?~Wy, koło których niegdyś pełzałem
 4 4 |    łowach usiadłem na kępie,~A koło mnie srebrzył się tu mech
 5 4 |        W drugiej ogromna sala. Koło każdej ściany~Ciągnie się
 6 4 |     dno morza;~Myśliwiec krąży koło puszcz litewskich łoża,~
 7 5 |   ostrego końca latały butelki~Koło Hrabiego głowy. Strwożone
 8 6 |  pachnącej i gęstej krzewinie,~Koło domu, jest pewny przytułek
 9 6 |    wiążą,~Ciekawi skutku narad koło domu krążą:~Już izbę napełnili,
10 9 |     dwa jako kabłąki~Kręcą się koło uszu, ubrane we dzwonki,~
11 9 |    Macieja starego po radę.~On koło wozów całą ustawia gromadę,~
12 9 |  czterech medalów.~ ~Tymczasem koło kłodek lewe szlachty skrzydło~
13 9 |     zmieszani; wszczął się bój koło Kropidła.~ ~Chrzciciel,
14 9 |      prosił pardonu;~Zebrawszy koło siebie z pół batalijonu,~
15 10|        tak kończył:~"Jeździłem koło zamku; ile biesów w głowie~
16 12|        Wstał od stołu i szukał koło siebie szpady:~"I tyżeś
17 12|        się, znowu skręcało się koło,~Jak wąż olbrzymi, w tysiąc