Ksiega

 1 1 |        domu, pragnął go powitać.~Dawno domu nie widział, bo w dalekim
 2 1 |      ludzie są rowni.~Choć o tem dawno w Pańskim pisano zakonie~
 3 2 |       Sędziego i oczyma śledził.~Dawno już nie był w polu; na szarej
 4 5 |   radości.~"Ach, Ciociu! już tak dawno nie widziałam gości!~Od
 5 5 | zamknięte zegary;~Dziwaki stare, dawno ze słońcem w niezgodzie,~
 6 6 |         dzień bez światła w oku.~Dawno wszedł dzień, a jeszcze
 7 6 |     wróżby słoty.~Gospodarze już dawno wyszli do roboty.~ ~Już
 8 6 |         było naonczas spokojnie,~Dawno już wieści głuche biegały
 9 6 |    zmianie~Wiedzieć nie mógł, bo dawno już pozwów nie naszał.~Choć
10 7 |   decydujcie sami.~Wiecie, słuch dawno chodzi między zaściankami,~
11 9 |         szpieg, którego już rząd dawno śledzi,~Jest twoim domownikiem,
12 9 |      Chrząsnęła broń, a była już dawno nabita;~Krzyknął: "Cel!" -
13 10|      szalały! Wąsalu!~Nie tak to dawno. takeś zestarzał się z żalu!~
14 11|      Hreczeszanka;~Bo Asesor już dawno Telimenę rzucił~I aby tę
15 12|        wielkim mieście żyłam,~To dawno; zapomniałam, wieś zawsze
16 12|          śmieje się, choć miecza dawno nie miał w dłoni,~Lecz uczuł,
17 12|    Mesyjasza.~Ciebie prorokowali dawno między ludem~Śpiewaki, ciebie