Ksiega

 1 1 |  kawiarniach.~Bo teraz Napoleon, człek mądry a prędki,~Nie daje
 2 1 |         złośliwe, ostre. Dawniej człek dostatni,~Schedę ojca swojego
 3 2 |       szlachta liczna i dzielna, człek w człeka,~A nienawidzą rodu
 4 3 |     jeździłem nawet do Warszawy.~Człek niemało skorzystał! Chciałbym
 5 4 |     Francuzów nam wróżą!~Wygląda człek, wygląda, aż się oczy mrużą,~
 6 6 | nieprzyjacielem.~ ~Protazy, choć człek śmiały, uczuł nieco strachu,~
 7 6 |    Rózeczką wsławiony,~Lecz jako człek mądrego i pewnego zdania,~
 8 7 |         Choć lubił o nich gadać; człek podeszły w lata,~W podróżach
 9 8 |     teleskopów;~Ksiądz Poczobut, człek sławny, był obserwatorem~
10 8 |        stało panu Rejtanowi,~Był człek żywy, uderzył po szabli
11 8 |   wielkim tej wyprawy celu.~Jako człek doświadczony i biegły w
12 9 |         me szlify majorskie, gdy człek zjadł śniadanie,~Najlepszą
13 10|          Co po waszej zgubie?~Ja człek poczciwy, ja was, Państwo
14 10|    rzecze: "Panie Kapitanie,~Żeś człek poczciwy, wiedzą to wszyscy
15 10|   Śmieliśmy złożyć, wiedząc, żeś człek niebogaty".~ ~"Ach, jegry! -
16 12|  szlachcic cichy stoi,~Widać, że człek bezstronny, waha się i boi;~
17 Ob|         w. 145:~Ksiądz Poczobut, człek sławny, był obserwatorem.~