Ksiega

 1 4 |            Tam gałęziste kłody, tu wpół zgniłe tramy,~Ogrodzone
 2 4 | architektów dziwo,~Trwałe, chociaż wpół zgniłe i stawione krzywo~
 3 4 |           krwią zabłysnął,~Zasunął wpół powieki, wciągnął w głąb
 4 4 |     bardziej dłużeje,~Już rwie się wpół, już znikła owa szyja pyłu,~
 5 5 |         Oczy rozwarł szeroko, usta wpół otworzył;~Milczał, lecz
 6 5 |           tyłu za charty~Myśliwiec wpół schylony, na kolanie wsparty,~
 7 8 |    Szeptach, szmerach i słowach na wpół wymówionych,~Z których składa
 8 8 |       niewyraźne oku,~Jak duchy na wpół widne, na poły w obłoku.~ ~
 9 8 |            krzyk stróże.~Wyskoczył wpół ubrany Sędzia; widzi zgraję~
10 9 |       gdyby odartym z promieni,~Na wpół widne, na poły w czerni
11 9 |          bryce~Jechał, kapturem na wpół zasłoniwszy lice,~Ale go
12 9 |        zając, targnąwszy się, orła wpół rozszczepi,~Prawa szpona
13 10|          niżej,~Aż jedną stroną na wpół od niebios oddarta,~Ku ziemi
14 11|            włosy grzywy,~Wstaje na wpół, na przednich nogach się
15 12|            służy Tobie!"~ ~Jenerał wpół śmiejąc się, a na wpół wzruszony:~"
16 12|     Jenerał wpół śmiejąc się, a na wpół wzruszony:~"Kolego - rzekł -