Ksiega

 1 1 |    zdawał małpą lub papugą,~W wielkiej peruce, którą do złotego
 2 2 |    się zatrzymali~Na górze, w wielkiej, niegdyś zwierciadlanej
 3 2 | odsłonił,~Miała wyraz żałości wielkiej i rozpaczy.~ ~Hrabia, chociaż
 4 2 |     pięknym ładem, choć w tak wielkiej trwodze:~Dwadzieścia strzelb
 5 2 |       Widząc ją zadławioną, z wielkiej alteracji~Dostałam mdłości,
 6 3 |       dzwonem.~Rachunki myśli wielkiej, plany wyobraźni,~Zabawki
 7 3 |       Strony biorące udział w wielkiej o psów zwadzie~Myśliły o
 8 4 |       szybkiemi pośpieszał~Do wielkiej puszczy, która, jako oko
 9 5 |      Tadeusz na lewo biegł do wielkiej drogi;~Oboje w tym odwrocie
10 6 |     nie kładzie,~One służą ku wielkiej sądowej paradzie;~Na podróż
11 7 |     Ochrzczony Kropicielem od wielkiej maczugi,~Którą zwał Kropidełkiem;
12 11|     Soplicowo leżało tuż przy wielkiej drodze,~Którą od strony
13 11|   polskim gości~I odpowiednią wielkiej dnia uroczystości,~Co jest
14 11| małżeństwo, Zosiu, jest rzecz wielkiej wagi;~Radź się serca własnego,
15 11|     Już goście, zgromadzeni w wielkiej zamku sali,~Czekając uczty,
16 12| Maciej dotąd z Rejentem żył w wielkiej przyjaźni.~Teraz wzrok nań