Ksiega

 1 1|  Odsłaniając ramiona i łabędzią szyję.~W takim Litwinka tylko
 2 2|     dworze,~Potem biegą i kładą szyje na obroże.~Wszystko to bardzo
 3 3|         krótkie, jak len białe;~Szyje nagie do ramion; a pomiędzy
 4 3|        na siodle lub pod końską szyję,~Niby to bronę włóczy, niby
 5 4|      nas trzymał, tak trzyma za szyję.~Pono nim słońce wnidzie,
 6 4|       zwierząt: to raz w wilczą szyję~Przeciągając się, długo,
 7 5|         spod fali.~Wysuwają się szyje i w ruchach łagodnych~Chwieją
 8 5|    pomocą sługi ręce, oblicze i szyję.~Telimena otwiera petersburskie
 9 5|  męczarni;~Chwyta się za pierś, szyję, za stopy, kolana.~ ~Skoczył
10 5|       zemdlona,~I przechyliwszy szyję przez Hrabi ramiona,~Na
11 6| zakręciły...~Wreszcie porwał za szyję Księdza z całej siły:~"Mój
12 7|       Zbito Prusaków na łeb, na szyję, wygrana!>>~Ja, z konia
13 8|      całował,~Sędzia Księdza za szyję płacząc obejmował;~Wreszcie
14 8|       będzie oddać pod Scyzoryk szyję.~Nic Klucznika nie wstrzyma!
15 8| Telimena skoczywszy padła mu na szyję:~"Tegom się spodziewała,
16 9|        zbyt się zapalił,~Bo nim szyje wytknęli, rąbnął po kaszkietach,~