Ksiega

 1 1 |    miał, w tył wygiął łokcie,~Spod ramion wytknął palce i długie
 2 1 |      wracając,~Trafia się, że spod konia mknie się biedak zając;~
 3 2 |     strzelbą na ganek~I skoro spod lamusa Moskal łeb wychylił,~
 4 2 |     Gerwazy!>>~Wtem strzelono spod bramy, Stolnik się zająknął,~
 5 3 |  szarzał się kamień; strumień spod kamienia~Szumiał, tryskał
 6 4 |    Nie czekając dobywa rapier spod kirejki:~Czach, czach, i
 7 4 | przerwał krzyk: "Wyczha!" Tuż spod koni~Smyknął szarak; już
 8 5 |      z gęstwi pierza jak ryby spod fali.~Wysuwają się szyje
 9 5 |       skoki wyciąga~I omykiem spod gaju kiwając, urąga,~I tym
10 5 |    drugiej strony wyszedł jak spod ziemi,~Podniosłszy w górę
11 6 |     Na ten świst rój królików spod ziemi wytrysnął.~Jako narcyzy
12 7 |  święci?~A my czy to będziemy spod prawa wyjęci?~Kiedy nas
13 9 |     Dostał za niego postrzał, spod konia dobywa,~Uprowadza;
14 10|    Korsakowa sławną rejteradę~Spod Zurich; a miał także i za
15 11| charty mu sierć białą targają spod brzucha.~ ~Szczwacze pogłaskali
16 12|       zwrócił,~Zakrył rękami, spod rąk łez potok się rzucił:~"